اوصاف الاشراف - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٥ - فصل سوم(در نيت)
فصل سوم (در نيت)
قال اللّه تعالى: «قُلْإِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ»[١].
نيت را معنى قصد است، و قصد واسطه است ميان علم و عمل، چه اوّل تا نداند كه كارى كردنى است ثابت قصد كردن آن كار نكند، و تا قصد نكند آن كار از وى حاصل نشود، و مبدء سير و سلوك قصد است، و در سير و سلوك بايد كه قصد مقصد معيّنى كند، و چون مقصد حصول كمال باشد از كامل مطلق، پس نيت بايد كه مشتمل باشد بر طلب قربت به حقتعالى كه اوست كامل مطلق.
و چون چنين باشد نيت تنها از عمل تنها بهتر باشد كه «نيّة المؤمن خير من عمله»[٢] چه نيت به مثابه جان است و عمل به مثابه تن و «الاعمال بالنّيات»[٣] يعنى زندگى تن به جان است.
و «لكلّ امرء ما نوى و من كان هجرته إلى اللّه و رسوله فهجرته الى اللّه و رسوله و من كانت هجرته إلى الدّنيا يصيبها أو امرأة تزوّجها»
[١]انعام- ١٦٢.
[٢]اصول كافى (چاپ بيروت) ٢- ٨٤.
[٣]اصول كافى ٢- ٢١١.