تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٠ - تفسير

بحثى كه در آيه ١٣٣ بيان شده مالكيت خود را بر سراسر جهان هستى يادآور ميشود.

سپس ميفرمايد:" براى خدا هيچ مانعى ندارد كه شما را از بين ببرد، و جمعيتى آماده‌تر و مصمم‌تر جانشين شما كند، كه در راه اطاعت او كوشاتر باشند و خداوند توانايى بر اين كار را دارد".

(إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ ذلِكَ قَدِيراً) در تفسير" تبيان" و" مجمع البيان" از پيامبر اكرم ص چنين نقل شده است كه وقتى اين آيه نازل شد، پيامبر ص دست خود را به پشت" سلمان" زد و فرمود:" آن جمعيت اينها مردم عجم و فارس، هستند"، اين سخن در حقيقت پيشگويى از خدمات بزرگى ميكند كه ايرانيان مسلمان، به اسلام كردند.

و در آخرين آيه و سخن از كسانى به ميان آمده كه دم از ايمان به خدا ميزنند، و در ميدانهاى جهاد شركت ميكنند و دستورات اسلام را به كار مى‌بندند، بدون اينكه هدف الهى داشته باشند، بلكه منظورشان بدست آوردن نتائج مادى همانند غنائم جنگى و مانند آن است و ميفرمايد:" كسانى كه تنها پاداش دنيا مى‌طلبند، در اشتباهند زيرا در نزد پروردگار پاداش دنيا و آخرت، هر دو ميباشد".

(مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ).

پس چرا به دنبال هر دو نمى‌روند.

" و خداوند از نيات همگان آگاه است و هر صدايى را مى‌شنود، و هر صحنه‌اى را مى‌بيند و از اعمال منافق صفتان اطلاع دارد".

(وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً بَصِيراً) اين آيه بار ديگر اين حقيقت را بازگو ميكند كه اسلام تنها ناظر به جنبه‌هاى‌