تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - امتيازات واقعى و دروغين

(مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً).

" و هم چنين كسانى كه عمل صالح بجا آورند و با ايمان باشند اعم از مرد و زن آنها وارد بهشت خواهند شد و كمترين ستمى به آنها نمى‌شود".

(وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً) [١] و به اين ترتيب قرآن به تعبير ساده معمولى به اصطلاح" آب پاك" به روى دست همه ريخته است و وابستگى‌هاى ادعايى و خيالى و اجتماعى و نژادى و مانند آن را نسبت به يك مذهب به تنهايى بى‌فايده مى‌شمرد، و اساس را ايمان به مبانى آن مكتب و عمل به برنامه‌هاى آن معرفى مى‌كند.

در ذيل آيه اول حديثى در منابع شيعه و اهل تسنن وارد شده كه پس از نزول اين آيه بعضى از مسلمانان آن چنان در وحشت فرو رفتند كه از ترس به گريه افتادند زيرا مى‌دانستند انسان خطا كار است و بالآخره ممكن است گناهانى از او سرزند، اگر بنا باشد هيچگونه عفو و بخششى در كار نباشد، كيفر همه اعمال بد خود را ببيند كار، بسيار مشكل خواهد شد و لذا به پيامبر ص عرض كردند كه اين آيه چيزى براى ما باقى نگذارده است، پيامبر ص فرمود:

" قسم به آن كس كه جانم به دست او است مطلب همان است كه در اين آيه نازل شده، ولى اين بشارت را به شما بدهم كه موجب نزديكى شما به خدا و تشويق به انجام كارهاى نيك گردد، مصائبى كه به شما مى‌رسد كفاره گناهان شما است حتى خارى كه در پاى شما مى‌خلد!" [٢]

[١] تفسير" نقير" و ريشه اصلى آن در ذيل آيه ٥٣ همين سوره گذشت.

[٢] نور الثقلين جلد اول صفحه ٥٥٣.