تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢ - پاسخ

" فترت" در اصل بمعنى سكون و آرامش است و به فاصله ميان دو جنبش و حركت يا دو كوشش و نهضت و انقلاب نيز گفته ميشود.

و از آنجا كه در فاصله ميان" موسى" ع و" مسيح" ع پيامبران و رسولانى وجود داشتند، اما در ميان حضرت مسيح و پيغمبر اسلام ص به اين شكل نبود، قرآن اين دوران را دوران" فترت رسل" ناميده است، و ميدانيم كه در ميان دوران مسيح و بعثت پيامبر ص حدود ششصد سال فاصله بود [١] ولى طبق آنچه در قرآن به آن اشاره شده (در سوره يس آيه ١٤) و طبق آنچه مفسران اسلامى گفته‌اند حد اقل در ميان اين دو پيامبر، سه نفر از رسولان آمده‌اند و بعضى عدد آنها را چهار نفر ميدانند، اما در هر حال ميان وفات آن رسولان و پيامبر اسلام ص فاصله‌اى وجود داشت و بهمين دليل در قرآن از آن به عنوان دوران" فترت" ياد شده است.

سؤال:

در اينجا ممكن است گفته شود، طبق عقيده ما، جامعه انسانيت لحظه‌اى از نماينده خدا و فرستادگان او خالى نخواهد شد چگونه ممكن است چنين فترتى وجود داشته باشد؟

پاسخ:

بايد توجه داشت كه قرآن ميگويد على فترة الرسل يعنى رسولانى در اين‌

[١] بعضى فاصله ميان اين دو پيامبر بزرگ را كمتر از ششصد سال و بعضى بيشتر از ششصد سال و بنا به گفته بعضى فاصله ميان ولادت مسيح ع و هجرت پيامبر اسلام ص به سال رومى ششصد و بيست و يك سال و صد و نود و پنج روز است (تفسير ابو الفتوح رازى جلد ٤ پاورقى صفحه ١٥٤. نوشته مرحوم شعرانى).