اثبات مدعا مبنى بر استدلال و شواهدى متقن باشد و ازکلمات نیش دار و اهانت‌آمیز و کردار ناروا مبرا باشد و در غیر این صورت باید دانست که دست شیطان و نفس اماره بالسوء در کار است و گوینده بازیچه هواى نفس است. نمایندگان محترم و خواهران و برادران گرامى! مسأله بسیار مهم است، آبرو و حیثیت یک مسلمان یا یک انسان در کار است، چه بسا با یک انحراف شما یک انسان آبرومند در جامعه ساقط شود و شرف یک مؤمن خدشه دار گردد. اگر انحرافى دیدید نخست بدون سر و صدا دنبال تحقیق روید، پس از آنکه مسلما معلوم شد، قبل از کشیده شدن به مجلس با طرف به گفتگو بنشینید و مسأله را حتى الامکان با خود او حل کنید. اگر در این مرحله تؤفیق حاصل نشد، در کمیسیون مربوط او را بخواهید و با کمک دوستان فیصله دهید و اگر فیصله نشد و شخص مذکور مى‌خواهد برخلاف مصالح اسلام و کشور و ملت عمل کند و در انحراف پافشارى نماید، حفظ مصلحت عمومى و اسلام مقدم است بر حفظ مصلحت شخص (هر کس باشد)، در این صورت تقاضا کنید و با استدلال و منطق بدون کوچکترین اهانت مطلب را عرضه کنید و مهلت دهید تا در محیطى آرام و بى‌تشنج از خود دفاع کند، در این موقع مجلس به هر چه تکلیف قانونى و شرعى دارد عمل کند بى‌کوچکترین توهین. و ما همه باید بدانیم که مجرمى که بالاترین جرم را دارد و به سوى چوبه‌دار مى‌رود جز اجراى حد شرعى احدى حق آزار او را لفظاً و عملاً ندارد و مرتکب خود ظالم است و مستحق کیفر.

ج - از امور لازم التذکر راجع به نطق‌هاى قبل از دستور است. چه بسا که ناطق احیاناً گمان کند بى‌قید و شرط و بى‌تعهد و تکلیف باید هر چه بخواهد بگوید و به هر کس، چه حاضر جلسه و چه غایب مى‌تواند به اصطلاح حمله کند و میزانى الهى و شرعى و اخلاقى در کار نیست و مسؤولیتى حتى شرعى ندارد. و گاهى بعضى نطق‌ها موجب تأسف بسیار و تأثر است و چه بسا که اهانت به یک مسلمان و مؤمن را به حد اعلى مى‌کشاند و حیثیات انسان‌هارا لکه‌دار مى‌کند و گاهى ارقام و اقلام بسیار از گوشه و کنار اعم از صحیح و فاسد جمع‌آورى مى‌کند و با آبروى دولت و اشخاص بلکه مجلس بازى مى‌کند و مجلس شوراى اسلامى را بى‌توجه همچون مجلس طاغوت مى‌نماید و مورد تاخت و تاز اعراض مسلمانان در سراسرکشور قرار مى‌دهد. آقایان مى‌دانند مجلس اسلامى که حاصل سال‌هاى دراز رنج و زحمت و خون‌هاى محترم صدها هزار شهید و جانباز است براى تحقق احکام نورانى اسلام و تحول از رژیم طاغوت به رژیم الهى اسلامى است. نمایندگان آن باید از اخلاق اسلامى بالا و والایى برخوردار باشند و خداى بزرگ را حاضر و ناظر بر اعمال و گفتار خود بدانند و از رفتار و گفتار رژیم‌هاى طاغوتى احتراز نمایند و اگر خداى نخواسته کسى از حدود شرعى چه در نطق‌هاى قبل از دستور و چه در مذاکرات و محاورات دیگر خارج شد، وظیفه فریضه بزرگ نهى از منکر را فراموش نکنند که خداى نخواسته حق و عرض و حیثیت مردم در مکانى که حافظ مصالح اسلام و مسلمین و مردم کشور است ضایع نگردد بلکه وکلاى محترم در برخوردها و نطق‌ها که در همه جا منتشر مى‌شود آموزنده اخلاق کریم انسانى و اسلامى باشند و مردم را به کیفیت سالم برخورد با یکدیگر آشنا سازند که این خود یک خدمت بزرگ به اسلام و مسلمین و بشریت است. اینجانب با