مسائل را مختصرتر بنویسند، مفیدتر و کمتر بنویسند، طولانى و تکرارى نباشد. مردم وقتى مى‌خوانند استفاده کنند، احساس کنند مطلبى است، این که بگویند من هر روز به کى، چى گفتم! این تکرارى است آخر هر روز من یک مسأله‌اى را مى‌گویم، و هى تکرار مى‌کنند که فلانى چه گفت! این چه فایده‌اى دارد. اما در هر گوشه کشور اگر اتفاقى افتاده باشد، این خبر است و اخبار را براى مردم گفتن مفید است.

مسأله دیگر راجع به انتقاد، البته روزنامه‌ها باید مسائلى که پیش مى‌آید را نظر کنند، یک وقت انتقاد است، یعنى انتقاد سالم است، این مفید است. یک وقت انتقام است، نه انتقاد، این نباید باشد، این با موازین جور در نمى‌آید. انسان چون با یکى خوب نیست، در مطبوعات او را بکوبد، کار درستى نیست. اما اگر کسى خلاف کرده است، باید او را نصیحت کرد، پرده درى نباشد، ولى انتقاد خوب است، باید در این امور خیلى ملاحظه بفرمایید تا مطبوعات مرکزى باشد براى استفاده عموم و این که مردم بفهمند باید چه بکنند و باید چه بشود.

در مورد اخبار، اخبار روزنامه‌ها /نباید/ تکرارى نباشد، آخر کى با کى ملاقات کرده، این چه خبر مهمى است؟ این اصلا قابل نیست بگوییم خبر، تا بگوییم مهم! این که بگویید من هر روز با کى ملاقات و به او چه گفتم، این تکرارى است. آخر هر روز من یک مسأله را مى‌گویم، و هى تکرار مى‌کنند که، فلانى چه گفت! این چه فایده دارد؟ من راجع به خودم مى‌گویم که عکس من مطلقا در صفحه اول نباشد، همان طور که گفتم. گاهى لازم است که گفته شود، مثلاً فرض کنید بناست ریاست جمهورى معرفى شود، خوب! این مسأله مهمى است و یا مثلاً هیات دولت آمده است، خود این مسأله‌اى است، ولى هر چند وقت یک بار از این مسائل پیدا مى‌شود. اما هر روز کى آمد این جا و من چى گفتم و چى شد و یا کى با کى ملاقات کرد! این چه اثر و فایده دارد؟

باید با اخبار مردم را تعلیم کرد و باید اخبار به صورتى باشد که مفید باشد، باید کارى شده باشد تا اخبار باشد. آن اشخاصى که در اطراف ایران زحمت مى‌کشند، وقتى خبرشان را دادید تشویق مى‌شوند. این طور نیست که همه لله کار کنند و چه بنویسید و چه ننویسید، فرقى نکند. ما مکلفیم تا افراد را در هر رشته تشویق کنیم تا امثالشان زیاد شود. اگر مطلبى از این طبقه‌هادر روزنامه‌ها آمد، روزنامه‌ها آبروى خوبى پیداکنند. روزنامه‌ها مال طبقه سوم است، مال طبقه اول نیست و این هم نیست که همه‌اش مال حکومت باشد و از چیزهاى حکومتى بنویسید، این صحیح نیست. به نظر من روزنامه‌هابراى همه مردم است و همه مردم در آن حق دارند و مى‌شود گفت که گاهى جاى دیگران غصب شود، - البته بدان معناى غصب نه! ولى نظیر آن این عرض من است.

البته از آقایان هم تشکر مى‌کنم که مشغول کار ارزنده‌اى هستند و امیدوارم که مؤفق باشند و کارها را با شایستگى عمل کنند و اغراض را کنار بگذارند و روى مصالح مملکت صحبت کنند. یک وقت این است که انسان مى‌بیند افرادى خلاف مى‌کنند، به او تنبه مى‌دهد، آن هم با ملایمت و بدون این که آبروریزى باشد. انتقاد صحیح از دولت مانع ندارد، ولى انتقام و تضعیف نباید باشد انشاءالله.