من رویهمرفته آن جمعیت‌هایى که در جمهورى اسلامى کار کردند و مشغولند (رویهمرفته را مى‌خواهم عرض کنم)، از رئیس جمهور تا قواى اجرائیه و قوه قضائیه و مجلس و دیگرکسانى که، جمعیت‌هایى که در خدمت این انقلاب بودند، من رویهمرفته مؤفق مى‌دانم آنها را. ادعاها زیاد است، ممکن است که یک کسى ادعا کند که من اگر رئیس جمهور بودم، مثلاً، زمین را به آسمان مى‌دوختم، یا من اگر نخست وزیر بودم، چه‌هاو چه‌ها مى‌کردم، یا اگر رئیس مجلس بودم، چه مى‌کردم، یا اگر وزیر بودم، چه مى‌کردم، وکیل بودم، چه مى‌کردم! همیشه ادعاها زیاد است، ولیکن در مقام عمل وقتى که وارد بشوند این مدعى‌ها، کمى‌شان توانند کار بکنند، اکثراً ادعاست. حالا این ادعا یا این است که واقعاً اشتباه دارند، یا این که اشخاصى هستند که مى‌خواهند به واسطه این ادعاها کار شکنى بکنند. ما اکثر الضجیج واقل الحجیج ، از این قبیل است، آنها هم که حج مى‌روند / زیاد / ناله و فریادشان زیاد است، اما حاج صحیح، کم است خیلى. از این جهت من لازم مى‌دانم که از مجموعه این هیات‌ها و این جمعیت‌هاتشکر کنم، و اگر تشکر نکنم ظلم کردم، قدردانى کنم که اینها خدمت کردند / و / از روى حقیقت و واقعیت. البته من افراد، مجموع افراد را نه مى‌شناسم، نه مى‌توانم برایشان حکمى بکنم. اما رویهمرفته (البته عده‌اى‌شان را هم مى‌شناسم)، رویهمرفته من عرض مى‌کنم که یک هیات‌هاى مؤفقى بودند و خدمت‌هاى خوبى / کردند / و بزرگى کردند. و امیدوارم که خداى تبارک و تعالى به آنها اجر عنایت کند و آنها را مؤفق کند به این که باز خدمت کنند به این جمهورى.

باید افراد متوجه این معنا باشند، کسانى که واقعاً دلشان براى اسلام تپد و براى کشورشان، متوجه این باشند که پست، میزان نیست، مقام میزان نیست، مقام ریاست جمهورى، این میزان نیست، مقام نخست وزیرى یا رئیس دولت بودن یا رئیس مجلس بودن، اینها چیزى نیستند، این مقامات تمام مى‌شود، آنى که هست خدمت است. آدم متعهد در هر جا باشد، اگر دید خدمتش خوب است آن جا، بیشتر دلگرم است. ممکن است که یک نفر، مثلاً، فرض کنید که نخست وزیر بوده است، لکن اگر این نخست وزیر ببیند که در یک جایى کار بهتر مى‌کند، آدم متعهدى است مى‌رود آن جا. یک نفر در دادستانى مقامى داشته است، وقتى دید که یک کسى از خودش بهتر مى‌تواند کار کند برود آن جا،