امیدوارم خداى تبارک و تعالى این عید سعید را به همه مسلمین و به کشور ما و ملت ما مبارک کند و امیدوارم که با عنایت خودش با ما رفتار کند. ما مهمان‌هاى خوبى نبودیم براى خداى تبارک و تعالى. ما را دعوت کرد به ضیافت، او میزبان بزرگ و ما میهمانان هیچ. چه بگوییم در مقابل این نعمت بزرگ الهى که ملت‌ها را دعوت کرده است به ضیافت الله، ضیافت الله با همه‌ى اسماء و ما چگونه شکر این نعمت را بجا بیاوریم، ما که خودمان را مى‌شناسیم که هیچ نیستیم و هر چه هست، اوست، لکن او عنایات خاصه خودش را مبذول مى‌کند و ما را میهمان و خودش را میزبان ما قرار مى‌دهد. یا ما را بالا برده است تا آن حدى که این لیاقت را داشته باشیم با عنایات او، یا عنایت خودش را متنزل کرده است، همان طورى که قرآن را متنزل کرده است در ماه رمضان. قرآن نازله‌اى است که پس از عبور از حجاب‌هاى نور، وارد شده است در ماه مبارک رمضان، آن هم بر قلب مبارک رسول خدا و از آن جا باز متنزل شده است تا رسیده است به آن جایى که با زبان گفته مى‌شود، حالا کیفیت نزول قرآن خود یک مسأله مهم است و کیفیت گرفتن قرآن از وحى الهى و از ملکى که مأمور این کار است، آن هم یک بحث مهم است که ما دستمان از آن کوتاه است. لکن آنى که ما از خودمان اطلاع داریم، ما مهمان‌هاى خوبى نیستیم براى خدا. اگر میهمان‌هاى خدا از قبیل رسول خدا و ائمه هدى هستند، ما چه بگوییم. و آن میزبانى‌اى که از آنها مى‌کند، دست ما از آن کوتاه است. لکن ما متکى هستیم به لطف او و ما متکى هستیم به عنایات او و ما در ماه رمضان هر چه قصور کرده باشیم، تقصیر کرده باشیم، در این روز مبارک از او عیدى مى‌خواهیم، او به فضل خودش با ما رفتار کند، نه به عدلش.

امیدوارم که خداوند این ملت که مهیا شده است براى این که خدمت کند به مسلمین و اسلام، این را تؤفیق بدهد که بتواند از عهده این خدمت بزرگ برآید، خدمت به اسلام و خدمت به بندگان خدا. بندگان خدا امروز گرفتارند در دست آنهایى که بر آنها سرپرستى مى‌کنند غاصبانه. ملت‌ها همه گرفتار چنگال این قدرت‌هاهستند که خودشان را مصلح مى‌دانند، صلاح جو مى‌دانند، با اصلاح حرف مى‌زنند. چه بکنیم ما با این وضعى که در دنیا امروز هست؟ وضعى که قدرت‌هاى بزرگ دارند با بشر و