همه شما آقایان جزء اعلام و بزرگان هستید، اما مسائلى که مى‌فرمایید، من باید از شما رهنمود بگیرم و حساب این نیست که من به شما رهنمود بدهم. عقیده من بر این است که ما باید مشکلات کشور را روى هم حساب کنیم و همه مى‌دانیم که هیچ کشورى مثل ایران مبتلا به قدرت‌ها نیست و شما اگر چند دولت را استثنا کنید، بقیه یا مستقیم یا غیرمستقیم با ما مخالفند، چون یک دولت اسلامى با طرز تفکر خودشان مؤافق باشد، در ایران به وجود نیامده است و دستشان از ایران کوتاه شده است از این جهت با هر وسیله‌اى مشغول مى‌باشند تا صدمه‌اى به ایران بزنند. و مخالفت آنها با اسلام است، منتها مستقیما نمى‌گویند ما با اسلام مخالفیم، مى‌گویند: با اینها که ارتجاعى هستند مخالفیم، با آخوندهایى که حکومت ایران را قبضه کرده‌اند، مخالفیم. در عین حال مى‌بینید آن همه تبلیغاتى که علیه ما شده و مى‌شود و خواهد شد، در مردم تأثیر چندانى نکرده است. اگر تأثیر کرده بود، آثارش پیدا مى‌شد، در حالى که روز قدس نمونه بود و مى‌بینید که مردم این گونه در صحنه حاضرند. مسلم، آنها که منافعشان را از دست داده‌اند، آنها که دستشان از حکومت کوتاه شده و آنها که خواستند سلطنت را برگردانند و نشد، با ما مخالفند، چه در داخل و چه در خارج.

در زمان خود پیامبر و حضرت امیر هم خلاف واقع‌شد، باید جهات مثبت را نگاه کرد

در شرایط فعلى، ما باید وحدتمان را حفظ کنیم تا تمام کارها درست شود. البته در یک کشورى که تازه مى‌خواهد احکام اسلام را پیاده کند و داراى چهل میلیون جمعیت و با آن وسعت است، نمى‌شود یکدفعه کارها درست بشود و هیچ خلافى واقع نگردد، در زمان خود پیامبر و حضرت امیر هم خلاف واقع مى‌شد. باید جهات مثبت را نگاه کرد، نه جهات منفى را. و ما نباید توقع داشته باشیم که صبح کنیم در حالى که همه چیز سرجاى خودش باشد. در زمان حضرت صاحب سلام الله علیه هم که ایشان با تمام قدرت مى‌خواهند عدل را اجرا نمایند، با این ترتیب نمى‌شود که هیچ کس حتى خلاف پنهانى هم نکند. و بالاخره همان‌ها هم که مخالف هستند حضرت صاحب را شهید مى‌کنند و در روایات