من این عید سعید بزرگ اسلامى را و مذهبى را به همه ملت‌هاى مستضعف و به مسلمین جهان و به ملت بزرگوار ایران تبریک عرض مى‌کنم. و به فال نیک مى‌گیرم که در یک همچو روز بزرگى، مسأله تنفیذ صورت گرفت. باید عرض کنم که مصادف با این یوم، مسؤولیت‌هاى بزرگى در پیش دارد. حکومت، حکومت حضرت امیر سلام الله علیه و وضع حکومت او را ما در نظر بگیریم و کسانى که در حکومت هستند و در دستگاه‌هاى دولتى هستند، سیره آن بزرگوار را در نظر بگیرند و ببینند که باید چه بکنند. البته قدرت این که آن طور کسى عمل بکند، ماها نداریم، کسى ندارد. به طورى که نقل کردند در یکى از چیزهایى که به بعض از عمال خودشان نوشتند، نوشته‌اند که سرقلم‌ها را نازک بگیرید، سطرها را نزدیک هم بنویسید، از چیزهایى که فایده ندارد، احتراز کنید، این یک دستورى هست براى همه یعنى، دستورى هست براى کسانى که در بیت‌المال دست دارند. این طور حضرت امیر سلام الله علیه در وقت حکومتش دستور مى‌دهد براى صرفه‌جویى. مضایقه مى‌کند که در یک صفحه که مى‌شود ده سطر نوشت، پنج سطر نوشته بشود، یک قلم که مى‌تواند آن مرکبى که در آن وقت بوده است صرف کند، سرش ریزه باشد تا کم صرف بشود از حرف‌هاى غیراصولى نوشته نشود، که صرفه واقع بشود. باز از ایشان نقل شده است که حساب بیت المال را کشیدند، چراغى روشن بود، شمعى روشن بود و کسى آمد با ایشان حرف دیگرى مى‌خواست بزند، شمع را خاموش کردند، فرمودند که این مال بیت‌المال است، تو مى‌خواهى حرف دیگر بزنى.

ما چه کنیم با بیت‌المال مسلمین؟ وظیفه حکومت‌ها چیست با بیت‌المال مسلمین؟ این مسأله، مسأله این نیست که در آن وقت و در حکومت حضرت امیر باشد، این دستور است در طول تاریخ براى کسانى که متکفل حکومت هستند که تا اندازه ممکن در بیت‌المال تصرف نکنند، یک در همش در آن طرف حساب دارد. باید حساب بدهیم، باید در پیشگاه خداى تبارک و تعالى، در کارهایى که مى‌کنیم، تصرف‌هایى که در بیت‌المال مى‌کنیم، باید بعد حساب بدهیم چرا؟ زیاده روى شده باشد، مجازات دارد، عدالت شده باشد، مجازات خیر دارد. بیت‌المال مسلمین را بزرگ بشمارید. حکومت‌هاى اسلامى باید