من سال جدید را به همه مسلمین جهان، مستضعفان جهان و به ملت شریف خودمان و به آقایان و به همه کسانى که در جبهه ها مشغول خدمت هستند، یا در پشت جبهه‌ها و تمام کسانى که در این انقلاب دخالت داشتند و فداکارى کردند، شهید شدند، مفقود شدند، اسیر شدند، به همه اینها تبریک عرض مى‌کنم و امیدوارم که این سال جدید یک سال خوشى براى ملت ما و براى ملت‌هاى تحت ستم دنیا باشد.

تمام این پیروزى‌ها و عدم پیروزى‌ها و سلطنت‌ها و ابرقدرتى‌ها و همه گذر است. ما این جا نشستیم، بلا اشکال در صد سال دیگر از ما خبرى نیست، گذشته است، رفته است، پیروز بشویم رفته است، شکست بخوریم رفته است، قدرت داشته باشیم رفته است، نداشته باشیم گذشته است. آن که باقى است، آن است که در پیش خودمان است. آنچه باقى مى‌ماند، ما و چیزهایى که حمل مى‌کنیم به عالم دیگر است. ما باید فکر این معنا باشیم که خدمت بکنیم /به/ خدمتى که براى ما سرمایه باشد براى آن جهان. زدن و پیروز شدن و فتح کردن و همه اینها اگر آن بعد معنوى‌اش نباشد، همه‌اش شکست است، بلکه آنهایى که بیشتر در نظر مردم پیروزند، شکسته‌ترند. این قدرت‌هاى بزرگى که در عالم بوده است و هست و خواهد بود، اینها اگر آن بعدى که آنها را به سعادت مى‌رساند نداشته باشند، تمامش شکست است. چند روز خورد و خواب و جنایت و خیانت و بعدش تمام /در این جا/ این جا بسته مى‌شود و در آن عالم باز مى‌شود، صحیفه ما باز مى‌شود. همه این عالم شهادت مى‌دهند براى ما، همه حاضرند. ما باید که فکرى بکنیم که نصرت کنیم خدا را، ان تنصروالله ینصرکم. جنگ نیست، انزوا هم نیست پیشرفت نیست، شکست هم نیست. نصرت یک معنایى است که در خود انسان باید متحقق بشود. ما اگر چنانچه در همه جبهه‌ها پیروز بشویم، لکن به عنوان نصرت خدا نباشد، براى نصرت خودمان باشد، بخواهیم که خودمان یک جایى را بگیریم، ما نصرت خدا را نکردیم و خدا هم آن وعده‌اى را که داده‌اند، عمل نمى‌کنند، اگر عمل کنند یک عنایت خاصى است، ربطى به ما ندارد. آنى