کمیل و در حالات او و ما اصلا دنبال این مسائل نباشیم و بگوییم ما شیعه هستیم. آن طور بسط عدالت، اگر مؤفق شده بود، کرده بود که الگو شده بود براى همه حکومت‌هاى عالم، نگذاشتند. ما بگوییم شیعه هستیم و خداى نخواسته ظلم بکنیم، نمى‌شود این. اگر در روایات فرموده‌اند که پیروان على، اهل سعادتند، باید ما ببینیم ما پیرو هستیم یا نیستیم؟ ما به وظایفمان، حتى به همان وظایف صورى‌مان عمل مى‌کنیم یا نمى‌کنیم؟ ما در این جمهورى اسلامى چه کردیم و چه مى‌خواهیم بکنیم؟ و با ما چه کردند و چه خواهند کرد؟ شما ملت عزیز با قدرت خودتان، با ایمان خودتان، با تحولى که درتان واقع شد، دست تبهکاران را در داخل و دست غارتگران را که از خارج دراز شده بود قطع کردید، شما یک حکومت طاغوتى را برداشتید و به جاى او یک حکومت اسلامى گذاشتید. شمایى که این کار را کردید باید دنبالش باشید تا نگهش دارید، نمى‌شود که انسان یک کارى بکند و نیمه کاره رهایش کند. امروز که اسلام و جمهورى اسلامى در دست شما و ما و همه ملت ایران امانت است، اگر چنانچه خلاف بکنیم، خلاف مصالح جمهورى اسلامى بکنیم، خلاف مصالح اسلام بکنیم، به این امانت خیانت کردیم و در پیشگاه مقدس حق تعالى مجرم و خائن هستیم. خیانت همه‌اش این نیست که منافقین مى‌کنند، آنها هم یک قسمش است. خیانت آن نیست که صدام مى‌کند، آن هم یک قسمش است. آنهایى که در داخل با اسم‌هاى مختلف ضربه مى‌خواهند بزنند به اسلام و با اسم امور مختلفه‌اى به حکومت اسلامى مى‌خواهند ضربه بزنند، اینها هم خیانت کردند. گاهى خیانت اینها راه را باز مى‌کند براى این که آنهایى که مثل صدام و منافقین هستند راهشان باز بشود و خیانت بالاتر را بکنند. ما که مى‌گوییم که مسلمان هستیم، شیعه على بن ابى طالب هستیم، باید ببینیم که شیوه على بن ابى طالب چى بود، همین على بن ابیطالب که رسول خدا او را به جاى خودش نصب کرد، بیست و چند سال براى مصالح اسلامى موافقت کرد با اشخاصى که به عقیده او غاصب مقام بودند، براى این که مصالح اسلام اقتضا مى‌کرد. اگر حضرت آن وقت مى‌خواست معارضه بکند، اسلام در خطر بود. مایى که مى‌گوییم مسلمان هستیم، باید مصالح اسلام را در نظر بگیریم، نه مصالح شخصى خودمان را. باید ببینیم که امروز ضربه زدن به مجلس شوراى اسلامى، ضربه زدن به شوراى نگهبان، ضربه زدن به رئیس جمهور، ضربه زدن به دولت اسلامى، این مى‌سازد با شیعه بودن با على بن ابى طالب؟ آن بیست و چند سال براى مصالح اسلامى موافقت کرد، بچه‌هایش را به جنگ فرستاد.

کمک کنید به این دولتى که براى اسلام و کشور شما جان مى‌کند

امروز مصالح اسلامى اقتضا مى‌کند که همه ما با هم باشیم، هر روز یک نغمه‌اى بلند نکنیم براى تضغیف دولت، براى تضعیف مجلس، براى تضعیف شخصیت‌ها. من یک صحبتى مى‌کنم که نصیحت مى‌کنم به دولت که شما مردم را شریک کنید در این کار، براى این که تنهایى نمى‌توانید بکنید، و نمى‌تواند هم. یک دفعه مى‌بینیم که شیاطین از اطراف به دولت حمله مى‌کنند که معلوم شد تو خلاف شرع همیشه کردى. خداى تبارک و تعالى که پیغمبرش را نصیحت مى‌کند که یا ایهاالنبى اتق