براى خودمان یک شخصیت بیشترى پیدا بکنیم، یک حکومتى بکنیم، توسعه‌اى در ملک خودمان حاصل کنیم، ما از آنها حالمان بدتر است، براى این که مسأله ریا هم در کار مى‌آید.

من باید تشکر کنم از این جوان‌هایى که، طبقات مختلفى که الان از همه جاى ایران مدت‌هاست به طرف جبهه‌ها مى‌روند. اینها متحول شدند اینها این دعایى که در روز عید مى‌کنیم، در حق آنها به یک مقدار زیادى مستجاب شده است. اینها وضع روحى‌شان یک وضع روحى دیگرى است، غیر از آنى است که ما داریم. اینها به میدان جنگ مى‌روند، به میدان قتال مى‌روند، به آغوش مرگ مى‌روند با آن روى گشاده، با آن قلب قوى. انسان وقتى هر یک از اینها را مى‌بیند، مى‌بیند که با ما فرق دارند، ما از خدا مى‌خواهیم که ما را هم نظیر آنها متحول کند، ما از آنها باید تشکر کنیم، ما باید دعا کنیم به آنها، و من دعا مى‌کنم به آنها. وظیفه همه‌مان همان هست که به این جوان‌هایمان، به این راهیان کربلا، به این پاسدارها، به ارتش، به همه قواى مسلحه، به بسیج، به همه دعا بکنیم. اینها دارند اسلام را حفظ مى‌کنند و در این سال نو من امیدوارم که پیروزى چشمگیرى عایدشان بشود و اسلام تقویت بشود و آن چیزهایى که در دنیا الان دنبالش هستند که تقویت کنند دشمن‌هاى ما را و ما را به عقب بزنند، انشاءالله که در این سال، کید اینها به خودشان برگردد، چنانچه تا حالا خداى تبارک و تعالى این طور فرموده است و عمل کرده است و ما باید همه شکرها را در محضر او بکنیم.

من از همه خانواده‌هاى شهدا، خانواده‌هاى معلولین، مفقودین، اسرا، آنهایى که رنج دیدند در این کشور، و در این جنگ رنج دیدند و بحمدالله براى خدا دیدند و خدا اجر مى‌دهد، لکن ما هم وظیفه داریم که براى آنها دعا کنیم و به آنها هم تبریک بگوییم که یک همچو جوان‌هایى دارند، یک همچو دامن‌هاى پاکى دارند که این جوان‌ها را تربیت کردند، یک همچو قلوب قوى‌اى دارند که جوان‌هایشان را مى‌فرستند به جنگ و به جایى که احتمال این معنا هست که خداى نخواسته یک وقتى شهید بشوند، ما از آنها تشکر مى‌کنیم. به آنها دعا مى‌کنیم و از خدا مى‌خواهیم که اینها را صبر عنایت کند و اجر عنایت کند و این سال را، نوروز را بر آنها مبارک کند! و ما از خدا مى‌خواهیم که قلوب ما را تغییر دهد، ما بفهمیم که براى چى در این دنیا آمدیم و باید چه بکنیم و چه جور برویم از این دنیا. یک مرگ حیوانى نباشد، یک نحوى نباشد که ما انبار کنیم معاصى را و در آن جا روسیاه باشیم. خداوند تأیید کند ما را و همه را تأیید کند که همه ما آدم بشویم. اسلام آمده است که آدم درست کند، همه انبیا براى این معنا آمدند که این انسان را به آن چیزى که در باطن ذاتش هست و آن فطرت الهى است (که توجه به خداست، همه چیز مربوط به اوست)، ما را یک اندکى معرفت عنایت کند که این را بفهمیم، بفهمیم که خودمان چى هستیم و دنیا چى است، نسبت به حق تعالى چه وضعى دارد، گفتنش آسان است که همه فانى‌اند، همه چه‌اند، اما یافتنش مشکل است، که ما بیاییم این مطلب را که انبیا چه خواستند از ما و خود انبیا چه بودند، در عین حالى که آن طور بودند، مع‌ذلک اظهار عجز مى‌کردند و حق هم همان است، براى این که عظمت حق فوق این مسائل است. و من امیدوارم که این رزمندگان ما و / این / تمام این قواى مسلحه با هم متحد بشوند، یک جهت داشته باشند - همان طورى