حبس‌هاى ما همین اشخاصى هستند که مفسدند. ما اشخاصى که مفسد نیستند، یک آن هم میل نداریم باشند. اگر از اینها هر چه بیرون برود هر یکشان بیرون بروند آدم مى‌کشند، آدم نشده‌اند اینها. ما تا کى باید خواب باشیم؟ ما تا کى ساده‌اندیش باشیم؟ شما آقایان چرا ساده‌اندیشى مى‌کنید؟ در بلاد خودتان که مى‌روید، بگویید به مردم، بگویید به دنیا، که با دنیا دارند چه مى‌کنند این قدرتمندها، اینها با ضعفا دارند چه مى‌کنند. اینها، اتیوپى که‌آن همه بیچاره‌ها دارند رنج مى‌برند، میرند از گرسنگى، گندم‌هایشان را مى‌ریزند در دریا خرج سلاح مى‌کنند که همه عالم را از بین ببرند. اینها انساندوستند! اینها با این صورت انسان دوستى مى‌خواهند همه ما را پایمال کنند، اینها با این مجامع حقوق بشر مى‌خواهند حقوق بشر را از بین ببرند.

منطق انبیاء این است که اشداء باید باشند بر کفار و بین خودشان رحیم باشند

من امیدوارم که خداوند به ما مرحمت کند و ما را بیدار کند. ما را بر احکام اسلام به همه جوامعش، به همه مطالبش، به همه اطرافش بیدار کند و متوجه کند. خیال نکنید که اسلام فقط این تکه است، نماز و روزه است فقط، نیست این طور! اگر این طور بود پیغمبر هم مى‌نشست توى مسجدش و نماز مى‌خواند، چرا از اول عمرش تا آخر زحمت کشید، جنگ کرد، زد و خورد کرد، شکست خورد، شکست داد تا مسائل را آن قدرى که توانست عمل کرد. امیرالمؤمنین هم همین طور، دیگران هم همین طور، صلحا هم همین طورند، اشخاص بیدار این طورند. این طور نیست که بنشینند توى مسجد و کار به این کارها نداشته باشند. بنشینند توى خانه‌هایشان و کار به کسى نداشته باشند. بى‌طرف باشند. کارى ما به این کارها نداریم! اگر این منطق انبیا بود که فرعون نمى‌رفت سراغ موسى، موسى نمى‌رفت سراغ فرعون. اگر منطق انبیا این بود که ابراهیم نمى‌رفت هجمه کند بر آنها، پیغمبر این کار را نمى‌کرد. منطق انبیا این نیست. منطق انبیا این است که اشداء باید باشند بر کفار و بر کسانى که بر ضد بشریت هستند، بین خودشان هم رحیم باشند. و آن شدت هم رحمت است بر آنها. خداوند همه ما را بیدار کند و به همه شما انشاء الله سلامتى و نصرت عنایت کند. این بشر مظلوم را از گرفتارى‌هایى که از دست این قدرت‌هاى بزرگ دارند مى‌کشند، نجات بدهد و دین و دنیاى همه ما را حفظ کند.

والسلام علیکم و رحمه الله‌