بنابراین، قرآن و کتاب الهى یک سفره گسترده‌اى است که همه از آن استفاده مى‌کنند، منتها هرکس به وضعى استفاده مى‌کند و عمده نظر کتاب الهى و انبیاى عظام بر توسعه معرفت است. تمام کارهایى که آنها مى‌کردند، براى این که معرفت الله را به معناى واقعى توسعه بدهند. جنگ‌ها براى این است، صلح‌ها براى این است و عدالت اجتماعى، غایتش براى این است. این طور نیست که دنیا تحت نظر آنها بوده است که مى‌خواستند فقط دنیا اصلاح بشود. همه را خواهند اصلاح بکنند. آن مذهبى که جنگ درش نیست، ناقص است اگر باشد. و من گمانم این است که حضرت عیسى سلام الله علیه، اگر به او مهلت مى‌دادند، همین ترتیبى که حضرت موسى سلام الله علیه عمل مى‌کرد، همان طورى که حضرت نوح سلام الله علیه عمل مى‌کرد، آن هم با کفار آن طور عمل مى‌کرد. این اشخاصى که گمان مى‌کنند که حضرت عیسى اصلاً سر این کارها را نداشته است و فقط یک ناصح بوده، اینها به نبوت حضرت عیسى (ع) لطمه وارد مى‌کنند. معلوم‌شود -. اگر این طور باشد، معلوم مى‌شود که یک واعظى بوده، نه یک نبى‌اى بوده است. واعظ غیرنبى است. نبى، همه چیز دارد، شمشیر دارد، نبى جنگ دارد، نبى صلح دارد، یعنى، جنگ اساسش نیست، براى این که اصلاح را در دنیا توسعه بدهد، براى این که مردم را نجات بدهد جنگ مى‌کند. براى این که مردم را از شرخودشان نجات بدهد، حدود را، تعزیرات را وضع کرده است، براى این که هم تربیت بشود این آدم و هم راحت بشود امت اگر امروز ما جنگ مى‌کنیم و جوان‌هاى ما گویند: جنگ تا پیروزى، این طور نیست که اینها یک امرى برخلاف قرآن مى‌گویند. این یک ذره‌اى است، یک رشحه‌اى است از آنچه قرآن مى‌گوید. آنى که قرآن مى‌گوید، بیشتر از این حرف‌هاست. این که ما گوییم، به اندازه حدود خودمان مى‌گوییم. ما چون امروز با فرض کنید که صدام یا با کسانى که مؤید صدام هستند جنگ داریم، در این محیط ناقص مى‌گوییم که جنگ جنگ تا پیروزى.

خداى تبارک و تعالى چون نظرش به اول و آخر است تا آخر نظر دارد مى‌گوید که جنگ تا رفع فتنه. غایت، رفع فتنه است، یعنى، اگر ما پیروز هم بشویم یک کمى فتنه را کم کردیم، اگر ما به جاى دیگر هم پیروز بشویم، باز یک جاى کمى را پیروزى حاصل شده است. اگر همه دنیا را هم ما فرض کنید که جنگ بکنیم و پیروز بشویم، باز همه دنیاى عصر خودمان را پیروزى درست کردیم. و قرآن این را نمى‌گوید، قرآن مى‌گوید: جنگ تا رفع فتنه، باید رفع فتنه از عالم بشود. بنابراین غلط فهمى است از قرآن که کسى خیال کند که قرآن نگفته است جنگ تا پیروزى. قرآن گفته است، بالاتر از این را گفته، اسلام هم گفته است و بالاتر از این را گفته است. و رحمت است این، نه این است که نقمتى بر مردم است، یک رحمتى است بر تمام بشر، که خداى تبارک و تعالى مردم را دعوت به مقاتله کرده است، نه این که خداى تبارک و تعالى مى‌خواهد زحمتى براى مردم ایجاد کند، مى‌خواهد رحمت درست کند، توسعه رحمت مى‌خواهد عنایت کند. بنابراین نباید از قرآن سوء استفاده کرد و آنهایى که با ما مخالف هستند، بگویند: این مخالف قرآن است، یا آخوندهاى دربارى بگویند: این