در عصر شکوفایى انقلاب اسلامى، بزرگداشت مجاهدى عظیم الشان و متعهدى برومند و عالم بزرگوارى که در دوران سیاه اختناق رضاخانى مى‌زیست، لازم مى‌باشد. زیرا در زمانى که قلم‌ها شکسته و زبان‌ها بسته و گلوها فشرده بود، او از اظهار حق و ابطال باطل دریغ نمى‌کرد. در آن روزگار در حقیقت حق حیات از ملت مظلوم ایران سلب شده بود و میدان تاخت و تاز قلدرى هتاک در سطح کشور باز و دست مزدوران پلیدش در سراسر ایران تا مرفق به خون عزیزان آزاده وطن و علماى اعلام و طبقات مختلف آغشته بود. این عالم ضعیف الجثه با جسمى نحیف و روحى بزرگ و شاداب از ایمان و صفا و حقیقت و زبانى چون شمشیر حیدر کرار، رویارویشان ایستاد و فریاد کشید و حق را گفت و جنایات را آشکار کرد و مجال را بر رضاخان کذایى تنگ و روزگارشان را سیاه کرد و عاقبت جان طاهر خود را در راه اسلام عزیز و ملت شریف نثار کرد و به دست دژخیمان ستمشاهى در غربت به شهادت رسید و به اجداد طاهرینش پیوست. در واقع شهید بزرگ ما مرحوم مدرس که القاب براى او کوتاه و کوچک است، ستاره درخشانى بود بر تارک کشورى که از ظلم و جور رضاشاهى تاریک مى‌نمود. و تا کسى آن زمان را درک نکرده باشد، ارزش این شخصیت عالى مقام را نمى‌تواند درک کند. ملت ما مرهون خدمات و فداکارى‌هاى اوست. و اینک که با سربلندى از بین ما رفته، برماست که ابعاد روحى و بینش سیاسى و اعتقادى او را هرچه بهتر بشناسیم و بشناسانیم و با خدمت ناچیز خود مزار شریف دور افتاده او را تعمیر و احیا نمائیم. مناسب دیدم که این خدمت را در اختیار جناب مستطاب حجت الاسلام آقاى حاج شیخ عباس واعظ طبسى ایده الله تعالى قرار دهم. مردى خدمتگزار به اسلام و آستان قدس رضوى که در مدت تصدى کوتاهش خدمات شایان تقدیرى به آستان ملکوتى حضرت رضا سلام الله علیه و على آبائه نموده است و پرده از چپاولگرى‌هاى پنجاه ساله رژیم ستمگر پهلوى برداشته است، جزا الله عن الاسلام خیرا امید است ایشان به وجهى مناسب با شخصیت آن بزرگوار این خدمت را همچون خدمت ارزشمند دیگرشان به اتمام برسانند و موجبات رضایت خداوند متعال و خشنودى حضرت رضا سلام الله علیه و فرزند عزیزش حضرت بقیه الله ارواحنا لمقدمه الفداء را فراهم نماید. از خداوند متعال رحمت در جوار قدس خود براى آن بزرگمرد تاریخ و عظمت براى اسلام،