مهم این است که انقلاب اسلامى ما انقلابى است که به دست مردم صورت گرفته، مردم انقلاب کرده‌اند و مردم باید آن را به آخر برسانند. مردم قیام کرده‌اند، شاه را بیرون کرده و رژیم او را سرنگون نموده و نظام اسلامى را که به نفع مستضعفین است جایگزین آن کرده‌اند، پس، مردم باید پاى کارى که کرده‌اند بایستند. هر چه عمل بزرگ باشد، دشمنش بیشتر و بزرگتر است.

امروز که تمام بوق‌هاى تبلیغاتى بر ضد اسلام و ایران است، بدین خاطر است که ایران را به سازش و تسلیم بکشند. انقلاب ما عظیم است و متکى به هیچ قدرتى نیست، نه قدرت شرق و نه قدرت غرب. انقلاب‌هایى که در دنیا مى‌شود، به یکى از این دو ابرقدرت متکى است ولى انقلاب مردم ما انقلابى است متکى به خود مردم، پس مردم باید از پیامدهاى انقلابشان گله نداشته باشند. امروز کشور ایران روى پاى خودش ایستاده است، لذا زحمت‌ها و توطئه‌ها را هم باید تحمل کند. مردم ما باید دائما پیغمبر اکرم (ص) را به یاد بیاورند، پیغمبر اکرم (ص) قیام کردند، پایدارى کردند، زحمت‌ها را متحمل شدند، در مکه با آن همه زحمت مواجه شده و در محاصره شعب آن همه رنج کشیدند و بعد در مدینه تمام ایام زندگى‌شان را با رنج و زحمت تمام کردند و حضرت حتى در بستر بیمارى به جیش اسامه دستور حرکت دادند. ما هم تا آخر، زحمت‌ها و رنج‌هاى توطئه ابرقدرت‌ها را باید تحمل کنیم. ما موظف هستیم تا امر الهى را انجام دهیم. پس، از سختى‌ها نباید هراس داشته باشیم. آیا پیغمبر اکرم (ص) در مقابل سختى‌ها عقب نشینى کردند؟ آیا حاضر به تسلیم و سازش شدند؟ ما هم که کار انبیا و پیغمبر اکرم (ص) را انجام مى‌دهیم باید بایستیم، باید مقاومت کنیم تا اسلام استقرار پیدا کند و عدالت برقرار شود و دست ظالم‌ها کوتاه گردد. این را باید دنبال کرد. مردم زمان حضرت رسول (ص) و اصحاب او مقاومت کردند و از سختى نهراسیدند تا پیروز شدند. ما هم وقتى وارد این کار شدیم و تصمیم گرفتیم که دست بدین عمل بزرگ بزنیم، پیامدهایش را هم باید پذیرا باشیم.

اگر کمى عقب بنشینیم باید دست از اسلام بکشیم و تکلیف ما برخلاف این است‌

باید مردم توجه کنند که کارى بزرگ انجام داده‌اند و دشمن هم براى شکست آنها از هیچ کوششى دریغ نمى‌کند. مردم باید محکم و استوار براى آزادى و استقلال بایستند، اگر ما دستمان را به