مسؤول هستیم در این مسائل. آنها از هر راهى که دستشان برسد شروع مى‌کنند به تبلیغات. صدام هر وقت که مجال پیدا بکند، بدبخت مى‌گوید: ما هر وقت بخواهیم، جزیره خارک را با خاک یکسان مى‌کنیم. ما از روحیه او متوجه هستیم که اگر یک آن فرصت پیدا بکند و قدرت پیدا کند، جزیره خارک که هیچى، تهران را هم از بین مى‌برد. یک همچون موجود خبیثى است، لکن نمى‌تواند. تودهنى خورده است او. خوب الان در عراق هم آشفته است کارش. قدرت‌هاى بزرگ هم معلوم نیست دیگر حالا صدام را همچو قبول داشته باشند. ولى آنها مى‌گویند، ولو این که حالا در بین خودشان یک لافى زده باشند، یک صحبتى کرده باشند، رسانه‌هاى گروهى هم شروع مى‌کنند، پرزیدنت صدام حسین دیروز در بین مردم چى گفت، و آن جایى که نشان شجاعت به آنهایى که فرار کرده بودند، نشان شجاعت داد، در بین آنها چه گفت! اینها مسائلى است که گفته مى‌شود. خوب! آدم چه بکند؟ لکن ما باید توجه بکنیم، ما باید واقعاً متوجه به خدا باشیم، ما باید خودمان را در محضر خدا ببینیم در همه وقت. و خداى تبارک و تعالى حاضر و ناظر است بر اقوال ما، بر قلوب ما، بر همه چیز حاضر است و در محضر او واقع مى‌شود.

الان جمهورى اسلامى پاى بند اشخاص نیست

این را من به اینهایى که در خارج رفتند و آنهایى که در جاهاى دیگر هستند و دل خودشان را خوش کردند، مى‌گویم که، این جمهورى اسلامى را شما نمى‌شناسید. هى مى‌گویید ما اسلام شناسیم، ما نمى‌دانم جامعه شناسیم! شما ملت خودتان را نمى‌شناسید، اگر مى‌شناختید به این روز نمى‌افتادید. اگر شما بشناسید ملت ایران را، مى‌دانید که الان جمهورى اسلامى پاى‌بند اشخاص نیست. هى ننشینید بگویید که کیک در حال احتضار است و دیگر لال شده و نمى‌دانم چى شده! این دلخوشى‌ها را به خودتان ندهید. شما حالا دو سه سال است که هى مى‌گویید دوماه دیگر این جمهورى از بین مى‌رود. بحمدالله جمهورى به قدرت خودش باقى است، ارتش ما قدرتش باقى است، سپاه پاسداران ما، بسیج ما، ژاندارمرى ما، همه، ملت ما، یک ملت بیدارى است. یک ملتى است که جوان را مى‌دهد و مادرهایى هستند که جوان‌هایشان را مى‌دهند و باز هم مى‌آیند مثل شیر غران مى‌گویند که ما حاضریم باز. یک همچو ملتى را یک نفر برود یا باشد نمى‌شود. آن روز که مرکز حزب جمهورى را منفجر کردند و آن عزیزان را از بین بردند، گفتند: یکى دونفر دیگر از بین برود، دیگر تمام شده است. آنها خیال مى‌کنند به یکى دو تا یا چهار تا پنج تا امثال ماها جمهورى اسلامى‌است. جمهورى اسلامى، همه افرادش الان توجه به مسائل دارند. الان در دهات هم انسان وقتى مى‌بیند که یک صحبتى مى‌کنند، آن دهاتى که پشت چیز ایستاده و دارد کار مى‌کند، صحبت مى‌کند، باز یک صحبت سیاسى و یک مسأله مى‌گوید. با یک همچو ملتى نمى‌شود که شما خیال کنید بنشینید و هى فکر کنید که اگر کیک مرد، چه مى‌شود؟ نه! نخواهد شد.

من امیدوارم که انشاء الله ماها توجه به مسائل، توجه به مصالح اسلامى داشته باشیم و روى‌