صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٥٧
مىکند خداى تبارک و تعالى. چنانچه دیدیم که انبیا با دست خالى مىآمدند کارهاى بزرگ مىکردند. پیغمبر اکرم چى بود؟ خوب! یک شبانى بود در مکه، همه هم با او مخالف بودند و اذیتش هم مىکردند و چه مىکردند منتها چیز بود، اما این یک شبان پا شد یک همچو کارى کرد که حالا دنیا را این طور کرده. حضرت عیسى هم همین طور، حضرت موسى هم یک شبانى بود آن هم این طور، حضرت ابراهیم هم همین طور، یکى بودند اینها خودشان، لکن جمع بودند، یک ملت بودند هر یکىشان، یعنى همه چیز داشتند و عمده همان است که نقطه اتکا خدا بوده است، براى خدا بوده، حرکت براى خدا، سیر الىالله تعالى بوده، سیر الىالله تعالى چون بوده است هر کارى که مىکردند الهى بوده، نهار هم مىخوردند الهى بوده، نماز هم مىخواندند الهى بوده، جنگ هم مىکردند الهى بوده.
من امیدوارم که ما دنبال این مسأله باشیم و من مطمئنم که شما آقایان انشاءالله موفق هستید در این کارى که دارید انجام مىدهید و همیشه هم حساس باشید در آن، هیچ وقت خیال نکنید که نه، تمام شد مساله. دانشگاه جورى است که نظرهاى فاسد دنبالش است به این که یک کار خلافى بشود در آن، دنبالش است، موفق انشاءالله نشوند. و همیشه باید انسان حساس باشد که نگذارد این سنگرى که مىتواند همه چیز را درست کند و مىشود که همه چیز را به هم بزند، یک وقت از دستتان این سنگر چیز بشود، یک خللى در آن واقع بشود. من هم دعاگوى شما هستم و امیدوارم که همیشه موفق و موید و منصور باشید و همیشه براى این ملت و براى خدا خدمت بکنید.
والسلام علیکم