من قبلاً از آقایانى که زحمت دادم معذرت مى‌خواهم، لکن بعضى مسائل هست که موجب شد من به خدمت آقایان برسم و آن چیزى که تکلیفم هست، عرض کنم. اولاً که هیچ نگرانى‌اى در این مسائل نیست و من تأیید کنم مجلس را و همیشه سفارش مى‌کنم به ملت که مجلس را باید تأیید کنند و مجلس از ارگان‌هایى است که لازم است بر همه ما که او را تأیید کنیم و هیچ کس حق ندارد که راجع به مجلس جسارتى بکند و مجلس حقش است که مؤافق و مخالف داشته باشد و ممتنع و یک مسأله است که همیشه باید در مجلس باشد و این امرى است که گذشت و در او هیچ صحبتى نیست.

باید کوشش کنید در تایید، نه کوشش کنید در انتقاد

آن چیزى که موجب زحمت آقایان است، این است که ما راجع به آتیه صحبت کنیم، گذشته گذشته است. الان یک واقعیتى است و آن این که مجلس رأى اعتماد داده است به نخست وزیر. این یک واقعیتى است که در قبال همه ما واقع شده است و این سه وضعى که در مجلس آمده است که رأى ممتنع و رأى مخالف و رأى موافق، اینها همه براى این بوده است که تشخیص دادند این مطلب را، در آن هم صحبتى نیست. صحبت این است که آیا از این به‌بعد مخالف مى‌خواهد کارشکنى بکند براى دولت، به ترتیب غربى‌اش مى‌خواهد عمل کند؟ براى اثبات این که ما راست گفتیم، مى‌خواهد اسلام را شکست بدهد خواهد جمهورى اسلامى را شکست بدهد؟ یا این که عقل اقتضا مى‌کند که حالایى که در مقابل این امر واقع شده است، این که عقیده‌اش این است که به طورشایسته عمل نشده است و از این بهتر مى‌شد عمل بشود، هدایت کند، کمک کند که به طور شایسته عمل بشود که در دوره آتیه همه راى بدهند، نه این که کارشکنى کند و خداى نخواسته در یک همچو موضع حساسى که ما واقع هستیم دولت را به شکست برساند و این از امورى است که برخلاف اسلام است، بر خلاف مصالح کشور است و برخلاف مصالح خودتان است. اگر شما اعتقاد به اسلام دارید و عقیده دارید چنانچه دارید و اعتقاد دارید که باید کشور با قدرت پیش برود و در این موضع در جنگ پیروز بشود، راه براى ابرقدرت‌ها بسته بشود و شور ما قوى بشود، باید کوشش کنید در تأیید، نه کوشش کنید در