صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٠

به کورى و کرى زدند. سازش با ظالم، ظلم بر مظلومین است، سازش با ابرقدرت‌ها، ظلم بر بشر است. آنهایى که به ما مى‌گویند سازش کنید، آنها یا جاهل هستند یا مزدور. سازش با ظالم، یعنى، این که دست ظالم را باز کن تا ظلم کند. این خلاف رأى تمام انبیاست. انبیاى عظام، تا آن جا که توانستند جدیت کردند که ظلم را از این بشر ظالم بزدایند، به موعظه، به نصیحت، به امر به معروف، به نهى از منکر، به انزلنا الحدید و فیه باس شدید، آخر الدواء الکى. بعد از آنکه موعظه نشد، نصیحت نشد، آخر دوا این است که داغش کنند. شمشیر، آخر دواست.

هر چه مفاسد در دنیا بر بشر وارد مى‌شود از فساد خود آدم و حکومت هاست‌

در عین حالى که کشور اسلام، کشور اسلامى ایران و مسؤولین این کشور دائماً این مطلب را گوشزد مى‌کنند که ما با این دولت‌هاى اسلامى مى‌خواهیم دوست باشیم، دست اخوت به هم بدهیم، با ملت مى‌خواهیم همراه باشیم، همقدم باشیم و اگر این طور بشود دیگر ظلمى در این ممالک اسلامى از طرف قدرت‌هاى بزرگ نخواهد شد، لکن حکومت‌ها تزکیه نشده‌اند، حکومت‌ها وارد به صیام نشده‌اند، وارد به ضیافت الله نشده‌اند. دامن مى‌زنند به جنگ و به این که جنگ را توسعه بدهند. نمى‌دانند که توسعه این جنگ، خانه‌خرابى براى آنهاست. آن که با یک زندگى متوسط ساخته است، از جنگ نمى‌ترسد. پاسدارهاى ما که یک زندگى عادى هم کمتر دارند، از جنگ نمى‌ترسند. ارتشى ما که یک زندگى عادى دارد، از جنگ نمى‌ترسد. جنگ به او ضررى نمى‌زند. آنهایى که داراى کاخ‌ها و بساط هستند آنها باید بترسند، ضرر به آنها مى‌رسد. ما مهیا کردیم خودمان را براى این که برویم دنبال رفع ظلم، تا آن جا که مى‌توانیم با نصیحت، با دست دوستى، با محبت با این اشخاصى که در همسایه ما هستند از این کشورهاى اسلامى، با مودت، با دوستى، دائماً این مسؤول ما مسؤولین ما این حرف را مى‌زنند، لکن آنها از باب این که وارد به ضیافت الله نشده‌اند على قلوبهم حجاب"صم بکم عمى فهم لایعقلون با دست خودشان، خودشان را فانى مى‌کنند. تمام مفاسد از خود آدم است. از نفس انسانى است، از جاى دیگر به ما چیزى نمى‌رسد، هر چى مى‌رسد از ماست - انما هى اعمالکم ترد الیکم همه چیزهایى است که از خود ما هست، چه مفاسدى که در دنیا بر بشر وارد مى‌شود، از فساد خود آدم است، فساد حکومت‌هاست، نفس‌خبیثه است و چیزهایى که در آن عالم به ما مى‌رسد، آنها هم از خود ماست.

بهشت را اعمال شما آباد مى‌کند و جهنم را هم اعمال ما مى‌افروزد. ما الان در صراط هستیم، همان صراطى که یک طرفش دنیاست، یک طرفش عاقبت. و ما الان در صراط داریم حرکت مى‌کنیم. این پرده که برداشته شد، آن وقت صراط جهنم که از متن جهنم مى‌گذرد، یعنى، آتش دورش را گرفته، این از وسط این جا مى‌گذرد، باید از این جا عبور کنید. دنیا همین جور است. فساد که همان آتش است‌