و امیدوارم که دانشجویانى که براى این خدمت مشغول هستند، هم در رشته قضاوت و هم در تهذیب اخلاق، مهم این است که این دو جناح هر دو، هم علم و هم عمل باشد. علم بدون عمل مفید که نیست بلکه مضر است. شاید بسیارى از مصیبت‌هایى که بر بشر واقع شده باشد، از علم واقع شده است، تمام این خرابى‌هایى که الان در دنیا به وجود آمده است، اینها براى این است که علمى بوده است که توام با تهذیب نبوده است. علم را دارند لکن مهذب نیستند. شما اگر بخواهید خدمت بکنید به اسلام، خدمت بکنید به کشور خودتان، استقلال کشور خودتان را حفظ کنید، وابسته به هیچ جا نباشید، باید هم رشته علم را تقویت کنید و هم تهذیب اخلاق را و هم عمل را.

و من امیدوارم که همین طور باشد و شماها مؤفق بشوید به این که این تکلیف بزرگ را به طور شایسته به اتمام برسانید.

اجراء حدود به آن طورى که خداى تبارک و تعالى فرموده است باید بشود

و به قوه قضائیه عرض مى‌کنم که مسأله قضا یک مسأله بسیار مهمى است که اگر انسان در آن قصور بکند، تقصیر بکند، ضرر وارد مى‌شود. اگر تقصیر باشد، پیش خداى تبارک و تعالى مسؤول است و اگر چنانچه زیاده روى بکند، این هم همین طور. میزان، احکام اسلام است. در اجراى حدود، نباید از آن حدودى که حق تعالى فرموده است پایین‌تر عمل بشود و نباید زیادتر. حتى آن کسى را که الان محکوم به قتل شده است و دارند مى‌برندش در جایى که او را بکشند، هیچ کس حق ندارد حتى یک کلمه درشت به او بگوید، اجراء حکم خداست. اگر کسى یک سیلى به او زد، او حق دارد در همان جا یک سیلى برگرداند و باید هم دیگران کمک کنند تا او قصاص بکند. اگر یک درشتى کرد، آن کسى که درشتى کرده است تعزیز لازم دارد، باید قوه قضائیه تعزیز کند او را. از آن طرف هم اگر کسى تقصیر بکند در این، یک کسى که مستحق هفتاد مثلاً شلاق است، شصت تا بزند، این هم تقصیرى است که در حکم خدا شده است و خیال نکند که این یک رحمتى است، بلکه این یک امرى است که معصیت خداست. اجراء حدود به آن طورى که خداى تبارک و تعالى فرموده است باید بشود. این که انسان ترحم کند به یک کسى که باید حد به او جارى بشود، حد را جارى نکند یا کم جارى کند، این عصیان است، بلکه به خود آن آدم هم لطمه وارد مى‌شود، به خود ملت هم لطمه وارد مى‌شود. این حدود همان طورى که تربیت کند اشخاص را، ملت را هم مى‌رساند به جایى که این طور فسادها در او کم بشود. اگر چنانچه یک حدى جارى بشود، این حدى که جارى شود، هم تربیت مى‌کند آن کسى که حد خورده است و هم براى ملت خوب است؛ فى القصاص حیاة: زنده وقتى هستیم که همه موازین الهیه را عمل بکنیم و وقتى مى‌توانیم با قدرت‌هاى بزرگ مقابله کنیم و آسیب پذیر نباشیم که متعهد به اسلام، متعهد به احکام اسلام باشیم، قضات وقتى مى‌توانند قاضى باشند که در قضاوت، هم در جهت حکم و هم در جهت دستور به این که باید چه بشود هیچ تقصیر و قصورى نکنند، نه غلو کنند، نه تقصیر