علماى هر ناحیه مسؤولیت‌شان از سایر طوایف بیشتر است. اینها عذر ندارند، ممکن است که بسیارى از مردم عذر داشته باشند، یا عذر این که نمى‌دانستیم یا عذر این که نمى‌توانستیم که هیچ کارى بکنیم. روحانیون الان در ایران هیچ عذرى ندارند براى این که راه را مى‌دانند و مى‌توانند هم کار بکنند. اگر خداى نخواسته در بین روحانیون کسى از اشخاصى پیدا بشود که بر خلاف عمل بکند، این یا از باب این است که با اصل مبناى اسلامى مخالف است یا نمى‌فهمد که این اسلام در این جا وضعش چطور است.

یک دسته‌اى هستند که مى‌گویند که زمان رژیم سابق بهتر از حالا بود، لابد عقیده‌شان این است که این همه مشروب فروشى‌ها که در سرتاسر ایران بود، بهتر بود باشد و جمهورى اسلامى نباشد! این همه مراکز فساد، فحشا در سرتاسر ایران باشد، لکن جمهورى اسلامى نباشد! این نمى‌شود الا این که یا بکلى از همه‌ء مسائل عارى و برى هستند، یا یک عقده‌هایى دارند که در عین حالى که مى‌دانند مسأله این نیست، لکن این طور اظهار مى‌کنند اینها یک اقلیتى هستند که نباید ملت به آنها گوش بکند. اکثریت قاطع روحانیت و اهل علم، اینها متعهد به جمهورى اسلامى هستند و مى‌فهمند جمهورى اسلامى در ایران چه کرده است، مى فهمند که مقایسه‌ء این با زمان شاه چه جور است و تعهد دارند به این که کار را پیش ببرند و قدم‌هاى بلندترى بردارند و این نمى‌شود الا این که یک جهاتى ملاحظه بشود. یکى این که بین خود روحانیون هر چه بیشتر اخوت بیشتر بشود، هر چه بیشتر وحدت بیشتر بشود. آن چیزى که شما را پیروز کرد و آن رژیم سابق را کنار زد و یک رژیم اسلامى را به جاى او نشاند، آن این بود که همه با هم بودند، در آن وقت خلافى توى کار نبود براى این که همه مى‌دانستند که رژیم بد است، همه از او درد کشیده بودند، رنج کشیده بودند. و اگر چنانچه بعد از پیروزى، خداى نخواسته کسانى بخواهند اخلال بکنند و در بین شما یک خلافى ایجاد بکنند، بدانید که این یک دستى است که از آمریکا دراز شده است، تا این جا هم آمده است. باید بیدار باشید! باید هشیار باشید! که نباید ما دشمن را خوار و ضعیف بشماریم. ما باید هر روز هشیار و بیدار باشیم که این دشمنانى که هستند، یا براى اصل اسلام و یا براى جمهورى اسلامى اینها مشغول کارند و اخیراً هم فعالیتشان بیشتر شده است. شما باید اجتماعتان را حفظ کنید، روحانیون باید اخوت روحانیتى‌شان را حفظ بکنند علاوه بر این که اخوت اسلامى بین همه‌ء قشرها باید باشد، روحانیون یک تکلیف فوق اینها دارند. اگر یک روحانى‌اى پایش را کج بگذارد مى‌گویند روحانیون این طورند، نمى‌گویند فلان آدم. اگر یک بقالى کم فروشى کند مى‌گویندآن بقال کم فروشى کرده نمى‌گویند بقال‌ها کم فروشند. این از تبلیغاتى است که شده است. اگر یک روحانى خداى نخواسته یک خطایى بکند، این طور الان وضع شده است که گویند روحانیون این جورى‌اند. مسؤولیت یک مسؤولیت بزرگى است که یکى اگر پایش را غلط بگذارد این طور نیست که پاى خودش حساب بشود، پاى روحانیت اسلام حساب مى‌شود، شکست روحانیت اسلام است. این فرق دارد با آن که اگر خطایى بکند مى‌گویند که این آدم خطا کرده است، نمى‌گویند که این صنف خطاکار است. از این جهت هر خطایى که از ما و شما