از شما آقایان که قدم‌هاى مثبتى برداشته‌اید تشکر مى‌کنم. امیدوارم احساس کرده باشید که همه دردهاى ایران از دانشگاه شروع شده است. دانشگاه، تلخى داشت که به این زودى‌ها رفع نمى‌شود. جدیت و فداکارى لازم دارد تا دانشگاه، دانشگاه بشود. دانشگاهى که حق نداشت از مصالح ایران و اسلام صحبت کند، دانشگاهى که نماز خواندن در آن عیب بود، دانشگاهى که تمام گرفتارى‌هاى ما منشاش در آن بود، دانشگاه نبود. شما باید کوشش کنید و دانشگاه را اصلاح کنید و احساس کنید که اسلام است که تواند دانشگاه را اصلاح کند و اصلاح دانشگاه زمانى آسان است که فرزندانمان را از دوره دانش آموزى زیر نظر بگیریم که اگر فرزندانمان در کودکى درست تربیت شدند، دانشگاه زحمتش کمتر مى‌شود.

باید دانشگاهى پیدا کنیم که دانشگاه مردم باشد، نه دانشگاه خارج‌

امیدوارم با کوشش اساتید و معلمین، وضع به صورتى درآید که فردى که دوره درسى‌اش تمام شد، فردى متعهد بار آمده باشد، فردى که بداند باید براى کشورش خدمت کند و کارى به رضایت کشورهاى بیگانه نداشته باشد. شما مى‌دانید بیشتر کسانى که در دانشگاه بزرگ شده‌اند در عین حال که بعضى از آنان نماز هم مى‌خوانند ولى معتقدند ایران باید زیر نظر کشورهاى بیگانه باشد. مى‌گویند ایران نمى‌تواند خودش را اداره کند. آیا ایرانى که با تمام فشارها خودش را حفظ کرده و انقلابش را به کشورهاى دیگر صادر و ملت‌هاى دیگر را بیدار نموده است، نمى‌تواند خودش را اداره کند؟ چرا! باید کارى کنید که دانشگاه‌هایمان روش توده‌هاى مردم را داشته باشد که اگر ملتى چیزى را خواست، خلافش را نمى‌توان بر آن تحمیل کرد. شما ملاحظه کنید توده‌هاى میلیونى ما چگونه منقلب شده‌اند و به این معنا توجه کرده‌اند که باید در مقابل قدرت‌ها بایستند. دانشگاه باید مرکز رشد چنین امرى باشد که متأسفانه نبوده است.

امیدوارم با زحمت شما آقایان و شوراى عالى انقلاب فرهنگى، دانشگاهى پیدا کنیم که دانشگاه مردم باشد، نه دانشگاه خارج. ما باید طورى جوانانمان را تربیت کنیم که مسلمانان دیگر