هیچ چیز نرسیده است. در روایات معراج هم هست که پیغمبر اکرم دیدند که بعضى از اینها ملائکه‌اى که در آنجا هستند دارند یک کارهائى را انجام مى‌دهند، درخت‌هائى را مى‌کارند، چه میکنند، گاهى هم مى‌ایستند. این را پرسیدند، جبرئیل عرض کرد (به حسب آنطور که نقل شده است) که اینها اعمالى است که مصالحش را خودشان دارند مى‌فرستند، اینها اینجا درست مى‌کنند وقتى آنها مشغول کار خیر هستند اینها هم مشغول هستند، مصالح مى‌رسد. وقتى آنها نه، در جهنم هم همین است و اگر جهنم و بهشت هم خداى نخواسته ما قائل نباشیم، این دنیا مجازات ما را مى‌دهد همین جا.

همه ما در مقابل اسلام مسئولیم‌

باید شما توجه کنید که مسئولیت شما از باب اینکه آرائتان خیلى زیاد است مسئولیت‌تان خیلى زیاد است. همچو نیست که آن آقایان دیگر نداشته باشند، آنها هم مسوولیت دارند، همه ما در مقابل اسلام مسئولیم. این اسلامى که با خون اولیا و بزرگان به دست ما سپرده شده است و الان ما مسوول او هستیم، این اسلام را ما باید به نسل آتیه برسانیم. یک روزى بود که ما بعضى‌مان عذر داشتیم یا همه‌مان، که نمى‌گذارند که ما عمل کنیم به اسلام. در رژیم سابق، خوب، خیلى‌ها مى‌گفتند که از ما نمى‌آید، اگر مى‌آمد، مى‌کردیم. امروز اینطور نیست، امروز دست همه باز است. مجلس دستش باز است و هیچ کس آقا بالا سر او نیست. دولت هم دستش‌باز است و مجلس هم تاییدش مى‌کند. رئیس جمهور هم دستش باز است و ملت تاییدش کرده‌اند. هیچ عذرى براى ما نیست امروز. اگر چنانچه یک خرابى در مملکت واقع بشود و دنبال اصلاحش نرویم، عذرى نداریم. همه ما، چه آنهائى که لشکرى هستند و اینجا هستند و نیستند و چه آنهائى که در کشور خدمت مى‌کنند و چه مردم دیگر، همه ما مسوول هستیم کلکم راع و کلکم مسوول وقتى همه ما مسوول هستیم و همه ما در مقابل خدا جواب باید بدهیم، باید فکر این کشور باشیم، فکر این اسلام که در کشور ما تشریف آورده‌اند و قدمشان روى چشم، باشیم. نرویم سراغ اینکه حالا که من شدم رئیس جمهور باید چه بشود و چه بشود و من هم باید مقامم چه باشد. خیر، این از ضعف نفس انسان است، از تنگى چشم و قلب انسان است که خیال میکند این یک چیزى است. این یک چیز اعتبارى است که امروز دادند فردا هم تمام مى‌گیرندش مى‌رود سراغ کارش. شما براى این ملتى که در این چند سال آنقدر در طول تاریخ زحمت دیده هیچ، به مرئى و منظر ما اینهمه جدیت کرده و جوان داده و مال داده و جان داده است تا اینکه آن رژیم را کنار گذاشته است و شما را روى کار آورده است، شما براى این ملت باید کار بکنید. این مملکتى که به دست شما افتاده است باید ارتش براى این کشور کار بکند، براى سپاه پاسداران، ژاندارمرى، همه قواى مسلح باید براى این مملکت خدمت بکنند، این امانتى است دست شما. مساله، مساله اینجا نیست تنها، اینجا هم اگر خداى نخواسته ارتش یک سستى بکند و خداى نخواسته یک غلبه‌اى واقع بشود از غیر (که نخواهد شد) آن هم در همین دنیا ننگش بر پیشانى همه است. و مساله، مساله اینجا نیست، مساله جاى دیگرى است که ما از آن غافل هستیم. تمام اعمال شما، تمام جدیت‌هاى شما ثبت است و همه‌