درست که بداند چه مى‌کردند. تمام صدمه‌ها بر روحانیت بود، این روى همین معنا بود که آنها مى‌دیدند که روحانیت با ملت دست‌شان توى هم است و اگر چنانچه اینها زنده بمانند و اینها داراى یک هویتى باشند، اگر یک کارى بخواهند بکنند، اینهایند که مى‌توانند صدا کنند، خوب رضا شاه هم دید که در خیلى از جاها قیام از طرف روحانیت شد، از خراسان شد، از اصفهان شد، از جاهاى دیگر هم شد، از آذربایجان شد، از این جهت اینها مى‌خواهند، اساس مطلب این است که ملت را از مسائل روز کنار بگذارند، تماس با ملت نداشته باشد هم مسائل روز و این یک ضررى است که بر دولت‌ها وارد مى‌شود و خودشان ملتفت نیستند. شمائى که الان متوجه این مطلب هستید و احساس این مطلب را کردید که هر چه دارید از مردم است، اگر مردم نبودند، اگر این مردم خصوصاً این مستضعفین، خصوصاً این جنوب شهرى‌هاى به اصطلاح پابرهنه‌ها اگر اینها نبودند شماها یا در حبس الان بودید یا در تبعید بودید یا در انزوا، همه شما. یا باید بنشینید توى خانه‌هایتان و نتوانید یک کلمه صحبت بکنید یا اگر صحبت کردید باید حبس بروید، زجر بکشید، باید تبعید بشوید و امثال ذلک. این ملت است که آمد شما را از اینهمه گرفتارى‌ها بیرون آورد و آورد با راى خودش مجلس درست کرد و جمهورى اسلامى را تنفیذ کرد و رئیس جمهور درست کرد و آنها هم دولت درست کردند، همه چیزهائى که ما داریم از این مردم است خصوصاً از این مستضعفین، آن بالائى‌ها به مردم کارى ندارند، آنها مشغول کار خودشان هستند، آنها ناراضى مى‌خواهند درست کنند و نکته‌اش هم معلوم است که از آن شهواتى که به طور آزاد داشتند حالا نمى‌توانند داشته باشند، آن شهوات آزادانه‌اى که آنها داشتند، هر کارى دلشان بخواهند بکنند، هر مجلسى بخواهند تهیه کنند، هر بساطى بخواهند درست کنند، حالا دیگر در جمهورى اسلامى نمى‌شود این معنا، از این جهت آنها یا کارشکنى مى‌کنند یا کارى به شماها ندارند. اما آنى که شما رااز آن رنج و از آن عذاب و از آن گرفتارى بیرون آورد و آورد به مقام دولت رساند این مردم بودند، تا این مردم را دارید خوف اینکه بتوانند به شما آسیب برسانند، هیچ نداشته باشید، براى اینکه آنها آسیب را با یک نقشه‌هائى درست مى‌کنند، نمى‌آیند بریزند ملت را بکشند، آنها ملت را مى‌خواهند از آن کار بکشند، نمى‌خواهند مملکت، خراب کنند، مى‌خواهند مملکت آباد باشد از آن چیز ببرند. آنها با یک نقشه‌هائى بین دولت و ملت شکاف ایجاد مى‌کنند، بین دولت و روحانیت شکاف ایجاد مى‌کنند، این شکاف کم کم اگر زیاد شد، اسباب نارضایتى شد، مردم از دولت منحرف مى‌شوند. شما یا باید با سرنیزه با مردم رفتار کنید یا بروید کنار. این موهبت الهى که به شما شده است و به همه ما شده است و به همه مسلمین شده است. این موهبت الهیه را همین طور بگیرید و محکم نگه دارید. هم به آقاى رئیس جمهور این را عرض مى‌کنم و هم به آقاى نخست وزیر و هم به همه شما، هر کدام شما در هر جائى که هستید مامورینى که مى‌خواهید بفرستید به اطراف، این مامورین را درست توجه کنید که با ساخت مردم موافق باشند، همانطورى که خود شما مى‌خواهید با مردم همفکر باشید، اینها هم با مردم همفکر باشند، با روحانیون همفکر باشند طورى باشد که هماهنگى داشته باشد و عمال دولت هماهنگى با مردم داشته باشد، با روحانیت که داشته باشد با مردم هم دارد و این اسباب این مى‌شود که بین دولت و ملت همیشه