فریضه حج در بین فرایض الهى از ویژگى‌هاى خاصى برخوردار است و شاید جنبه‌هاى سیاسى و اجتماعى آن بر جنبه‌هاى دیگرش غلبه داشته باشد، با آنکه جنبه عبادیش نیز ویژگى خاصى دارد.

مسلمانان متعهد که در این مجمع عمومى و سازمان الهى با لغو امتیازات متحد الشکل و بدون توحه به رنگ و زبان و کشور و منطقه، هر سال یک بار در مواقف شریفه مجتمع مى‌شوند و با ساده‌ترین و بى‌آلایش‌ترین جهات مادى باتوجه به معنویت و وفود على الله گردهم مى‌آیند و به وظایف و آداب اسلامى عمل مى‌کنند، باید از جهات سیاسى و اجتماعى آن غافل نباشند. علماء اعلام و خطباى معظم مسلمانان را به جهات سیاسى و وظایف بسیار خطیرشان آگاه سازند. وظایف خطیرى که اگر مسلمانان جهان بکوشند و به آن توجه کرده و عمل کنند، عزتى که خداوند براى مومنین قرار داده است باز یابند و به مفاخر اسلامى الهى که حق مسلمین است برسند و در پناه اسلام عزیز و زیر بیرق توحید و پرچم لااله الا الله از استقلال و آزادى حقیقى برخوردار شوند و دست مستکبران و عمال آنان را از کشورهاى اسلامى قطع کنند و مجد و عظمت اسلامى را باز گردانند.

خداوند تعالى در آیه شریفه‌اى که در صدر ذکر شد، سر و انگیزه حج و غایت قرار داد کعبه و بیت الحرام را، نهضت و قیام مسلمانان براى مصالح ناس و توده‌هاى مستضعف جهان ذکر مى‌فرماید. باید در این اجتماع عظیم الهى که هیچ قدرتى جز قدرت لایزال خداوند نمى‌تواند آن را فراهم کند، مسلمانان به بررسى مشکلات عمومى مسلمین پرداخته و در راه رفع آنها با مشورت همگانى کوشش کنند. یکى از بزرگترین و اساسى‌ترین مشکلات، عدم اتحاد بین مسلمین است که بعضى از به اصطلاح سران کشورهاى اسلامى منشا آن مى‌باشند که مع‌الاسف براى رفع آن تاکنون اقدام چشمگیرى نشده‌