این است که انسان یازده میلیون راى را تباه کند. این گذشت و ناگوار گذشت، من نمى‌خواستم اینطور بشود، لکن - باز - براى هر کس هر کار بکند باز جاى توبه هست، در توبه باز است، رحمت خدا واسع است، شما توبه کن و یک قدم طرف خدا برو و پشت به هواى نفسانى بکن خداوند مى‌پذیرد تو را، آبروى تو را اعاده مى‌دهد، حیثیت تو را اعاده میدهد. و شمائى که امروز هستید در مجلس و در صحنه، شما هم این نصیحت عاجزانه من را قبول کنید و یک پاروى نفسانیت بگذارید و این گروه‌هائى که ایران را مى‌خواهند به تباهى بکشند، قیام مسلحانه بر ضد اسلام کردند اینها را از خود برانید و از آنها تبرى کنید و آنهائى که اسلام را براى حالا دیگر صحیح نمى‌دانند آنها را هم از خودتان برانید و از آنها تبرى کنید. جاى توبه باز است و بزرگتر گناه، بزرگترین گناه این است که انسان طرفدارى بکند از کسانى که به ضد اسلام قیام کرده‌اند یا به ضد اسلام اعلامیه مى‌دهند. من خیر شما را مى‌خواهم، من حق خودم را بخشیدم به شما، هر چه بد گفتید بخشیدم لکن خیر شما را مى‌خواهم که از این خطاها که تا کنون شده است دست بردارید و با ملت حسابتان را یکى کنید و با این گروه‌هاى مختلفى که مى‌خواهند از حیثیت شما براى خودشان کسب وجاهت کنند و هر چه آنها کسب وجاهت کنند شما وجاهتتان را از دست مى‌دهید، از اینها ببرید و به اسلام، به همین چیزى که عقیده به آن دارید لکن هواى نفس نمى‌گذارد، برگردید و همه ما، همه ما تعلیم پیدا بکنیم از این سربازهائى که در جبهه‌ها دارند جان خودشان را فدا مى‌کنند. آنها جان خودشان را براى اسلام و براى مصلحت کشور اسلامى فدا مى‌کنند و ما سر خون آنها اینجا بنشینیم و با هم جنگ و ستیز کنیم. این در منطق اسلام از بزرگترین گناهان است و در منطق انسانیت از بزرگترین امورى است که قبیح است. چقدر قبیح است که یک دسته‌اى براى مصالح کشورشان، براى مصالح ما بروند در جبهه‌ها و آنطور جانفشانى کنند و آنطور خون خودشان را بدهند و شب و روز خودشان را صرف در این عبادت بزرگ الهى بکنند و من و شما هم اینجا بنشینیم و مقاله بنویسیم و روزنامه بنویسیم و به جان هم بیفتیم، چقدر این مساله قبیح است و چقدر شرم‌آور است. خداوند همه ما را از شر خودمان نجات بدهد. خداوند همه ما را به راه راست خودش هدایت کند. خداوند همه کشور ما را از شر اجانب نجات بدهد.

والسلام علیکم و رحمه الله