گمان نکنید که قضیه ارتفاعات جولان است فقط، قضیه بیشتر از این مسائل است و هیچ کس نباید گمان کند که این دستگاه‌هائى که درست شده است از قبیل سازمانهاى بین‌المللى، سازمانهاى حقوق بشر و امثال اینها، براى منافع ملت‌ها قدمى بردارند، و هیچ وقت گمان نکنید که مخالفت این سازمانها تاثیرى داشته باشد در جنایات اسرائیل و امثال اسرائیل. امریکا هم اظهار مخالفت کرده است با این الحاق لکن کدام آدم عاقلى است که با ورش بیاید که اسرائیل بدون اجازه امریکا و بدون تفاهم با او این اعمال را انجام بدهد؟ اشکال در این بى توجهى حکومت‌هاست که منافع خودشان را مى‌دهند، ذخائر خودشان را تقدیم مى‌کنند و در ازاء او ذلت براى خودشان و براى ملت‌شان به هدیه مى‌آورند. اشکال همه مسلمین و اسلام در این بى توجهى یا با توجه به خیانت بعض از سران کشورهاست. ملت‌ها اگر نشسته‌اند که این دولت‌ها براى آنها جلو اسرائیل را بگیرد و جلو قدرت‌هاى دیگرى که اینها را مى‌خواهند به ذلت بکشند و ذخائر آنها را ببرند، این توقع بیجائى است. شما ببینید که بین خود اعراب با این طرح‌ها اختلاف انداخته‌اند، بین حکومت اسلامى ما مى‌خواهند با یک تبلیغاتى اختلاف بیندازند، تبلیغ به اینکه اسلحه از اسرائیل مى‌خرند، تبلیغ به اینکه ترور بازى‌ها را اینها دارند در مى‌آورند و در بحرین چه کردند. اینها همه نقشه‌هائى است که براى مسلمین کشیده‌اند و راه اختلاف را امروز بیشتر باز کنند و شکاف بین حکومت‌ها را هم هر روز زیادتر مى‌کنند و نتایجى که باید بگیرند شروع کردند. قضیه ضمیمه شدن بلندى‌هاى جولان به خاک غاصب اسرائیل، این ابتداء قضیه است و اسرائیل با پشتیبانى امریکا اعتنا به سازمانهاى دست نشانده امریکا ندارد، هر چه مى‌خواهند مخالفت کنند، او کار خودش را انجام مى‌دهد.

مسلمانها ننشینند که حکومتهاشان بر ایشان عمل بکنند، و اسلام را از دست صهیونیسم نجات بدهند، ننشینند که سازمانهاى بین‌المللى براى آنها کار بکند، ملت‌ها خودشان باید قیام کنند در مقابل اسرائیل، ملت‌ها باید خودشان قیام کنند و حکومت‌هاى خودشان را وادار کنند که در مقابل اسرائیل بایستند و اکتفا نکنند به محکوم کردن. همان‌هائى که با اسرائیل عقد اخوت هم دارند، آنها هم محکوم مى‌کنند اسرئیل را لکن یک محکومیتى که با صورت جدى و به حسب واقع شوخى است. اگر مسلمین نشستند که امریکا براى آنها کار بکند یا دست نشانده‌هاى امریکا براى آنها کار بکند، این قافله تا ابد لنگ خواهد بود. یکى از روزهائى که براى وحدت مسلمین، مسلمین آگاه، از سالهاى طولانى انتخاب کردند، مسأله این است که به اعیاد از قبیل مولود رسول اکرم یا سایر موالید و سایر ایام الله مردم احترام قائل بشوند و اجتماع کنند در محافل و موجب تحکیم وحدت آنها بشود.

از ایران صداى وحدت بلند مى شود و از حجاز صداى اختلاف

در همین قضیه مولود حضرت رسول سلام الله علیه که از طرف بعضى از علماء ایران، آقاى منتظرى دعوت شده است به اینکه از دوازدهم تا هفدهم شرکت کنند همه مسلمین در جشن تا وسیله وحدت بین مسلمین باشد، باز مى‌بینیم که یک بوقى از یک آخوند بسیار بى توجه به مسائل اسلام و