دنیائى باشد، این مقامات، انسان را از خودش بیخود مى‌کند، اینها را مقام مى‌داند. شما حساب کنید که این سیاره‌اى که ما در آن زندگى‌کنیم به اسم زمین، در مقابل منظومه شمسى چقدر است و این منظومه شمسى که ما یکى از سیارات کوچکش را در آن زندگى مى‌کنیم، در مقابل کهکشان چقدر است و این کهکشان‌هائى که تاکنون کشف شده است که گفته مى‌شود که تا آنقدر که از ستاره‌هاى نورانى کشف شده است به مقدار شش میلیارد سال نورى است. یعنى اگر نور آن ستاره‌اى که در آخر است بخواهد بیاید به پیش ما، شش میلیارد سال نورى طول مى کشد و آن چیزى که ماوراى اینهاست و باز کشف نشده است، حتما بدانید که بیش از این معانى است. اینها هم در مقابل عظمت خالق ناچیزند. ما باید چقدر ضعیف باشیم که در این ذره‌اى که خودش و آن منظومه‌اى که این یکى از ستاره‌هاى کوچکش است، اصلا به حساب نمى‌آید و اگر گم بشود نمى‌توانند پیدایش بکنند در این غائله بزرگ عالم، ما چقدر از این سیاره در اختیارمان هست؟ یک ایران. ایران یک قطعه کوچکى است در مقابل این سیاره وحکومت ایران هم یک حکومت ناچیز کوچکى است در این سیاره وسیاره ما هم یک چیز کوچکى است در مقابل منظومه شمسى و منظومه شمسى ما هم یک چیز بسیار کوچک است در مقابل منظومه‌هاى دیگر و همه آنها از خداست و خالق او خداست. ما اگر بندگى خدا را بپذیریم‌و قلب ما منور بشود به نور بندگى خدا وعبودیت، این امر ناچیزى که به حساب در عالم نمى‌آید، در ما تاثیر نباید بکند. شما دیروز نخست وزیر بودید و پریروز وزیر بودید وقبل از او معلم بودید و قبل از او هم یک شاگردى بودید و بعد از این هم معلوم نیست کى از اینجا بروید، ممکن است خداى نخواسته همین حالا که بیرون رفتید یا همین حالا یک بمبى اینجا باز منفجر بشود و فاتحه همه را بخوانند. وقتى مطلب این است چرا باید انسان قبل از ریاست جمهور و بعدش فرق بکند؟ مگر ریاست جمهور چه هست؟ کسى که دلش به نور توحید روشن است مگر عالم چه هست؟ همه عالم چه هست؟ همه عالم در مقابل عظمت خداى تبارک وتعالى چیزى نیست. تمام این عالم مادى در مقابل عالم‌هاى معنوى که هست قدر محسوسى ندارد، آنوقت ما براى یک کدخداى ده یا یک کدخداى شهر، یا کدخداى یک کشور خیال بکنیم که خیر، ما الان یک چیزى هستیم و دیگران را به نظرمان کوچک بیایند وخودمان را بزرگ. اگر شما ملاحظه کردید در نفس خودتان که غیر از خدا از او کسى اطلاع ندارد و خودتان هم‌تا یک حدودى اطلاع دارید، اگر دیدید که این مقامى که خداى تبارک و تعالى مردم را دلشان را متوجه کرده است به شما وبه شما داده‌اند، این مقام شما را محکوم خودش مى‌کند و شما مرکوب او واو راکب شما هست، بروید خودتان را تصفیه کنید و بدانید این را که با دست خودتان خداى نخواسته خودتان را در دنیا و آخرت تباه نکنید.خداى تبارک وتعالى حاضر است، همه این عالم در محضر حق تعالى است و تمام خطرات قلبى ما و تمام لحظات عمر ما و تمام آنچه که در باطن ما مى‌گذرد، در مغز ما مى‌گذرد در محضر حق تعالى است و ما باید برگردیم به محضر حق تعالى وآن جا در آن محضر دیگر حساب پس بدهیم. هر چه آراءزیادتر باشد مسوولیت زیادتر است. اگر آراءشما پنج میلیون بود، مسئولیت تان کمتر بود، حالا که سیزده میلیون بیشتر است مسئولیت شما حجمش زیادتر است، براى