آنهائى که مى‌خواهند از کشورهاى اسلامى استفاده کنند، بهترین راه را این مى‌دانند که بین آنها اختلاف بیندازند. آنهائى که عمال کشورهاى بزرگ هستند، نمى‌گذارند این اتحاد بین اهل تشیع و تسنن صورت بگیرد. شما ببینید به دنبال هفته وحدت که آقاى منتظرى اعلام کردند، با تمام ارزشها و محاسنى که به دنبال دارد، از حجاز صدائى بلند مى‌شود که جشن گرفتن براى پیغمبر شرک است. جشن براى پیغمبر اختصاص به ایران ندارد. چه شد که اگر ایران براى حضرت رسول (ص) جشن بگیرد شرک است. نکته‌اش معلوم است. کشورى که اساس وحدت در آن شکل گرفته است ایران است، چه بین برادران اهل تشیع و تسنن و چه بین دولت و ملت. مسلمانان جهان با این مخازن بزرگ و وسعت کشورهایشان اگر اتحاد داشتند، آیا مثل امروز تحت سلطه دو ابرقدرت بودند؟ این براى این است که حکومت‌ها به قرآن گوش نکردند. آیا حکومتها ندیدند که ایران با سى و پنج میلیون جمعیت متحد شد و یک امپراطورى بزرگ را در حالى که تمام قدرتها با او بودند شکست داد و در مقابل شرق و غرب ایستاده. اگر نزدیک به یک میلیارد جمعیت مسلمانان جهان متحد شوند، شرق و غرب کارى نمى‌تواند بکند. به چه مناسبتى بعضى از کشورهاى منطقه، اسرائیل را رها کرده‌اند و به ایرانى که از اسلام و قرآن دفاع مى‌کند، حمله مى‌کنند. امروز، نفت، رگ حیات قدرتهاى بزرگ در دست مسلمانان است، پس چرا باید تحت فرمان ابرقدرتها قرار گیرند و براى آمریکا و شوروى بازار باشند. این براى این است که رشد سیاسى ندارند. بحمد الله ایران امروز مستقل است و هیچ قدرتى در ایران دخالت ندارد و تمام هم و غم قدرتها هم همین است که چرا نمى‌توانند در ایران دخالت کنند، انشاء الله تا آخر هم نخواهند داشت. من از آقایان تشکر مى‌کنم و از آنان مى خواهم تا مردم را به اتحاد دعوت کنند و اگر اختلافى دارند شما حل کنید. امیدوارم خداوند بین تمام برادران اتحاد و وحدت بیشتر ایجاد نماید و این وحدت ادامه پیدا کند.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته‌