مى‌مرد، فورا در همه جا شلوغ مى‌شد، حالا ما دیدیم رئیس جمهور شهید شد و همه ایران ثباتش محفوظ است و بالاتر شده است و همه براى او سینه زنند و عزادارى مى‌کنند و از همه مى‌خواهند که حفظ کنید دیگران را. چه ثباتى نیست؟ چه تزلزلى در ایران هست؟ همه جهاتش تمام است، همه جهاتش خوب است. البته ما خرابکارى هم زیاد شده است در ایران که ما باید اصلاحش بکنیم و شما آقایان باید اصلاح بکنید، باید همه، هر یک وزارتخانه خودش را بسیار در تحت نظر بگیرد و اشخاصى را که شناسند، اشخاصى را که سابقه‌شان را دارند بیاورند و اشخاص ناشناس را، اشخاصى که احتمالا یک چیزى هست، امروز احتمالش منجز است، براى اینکه احتمال، احتمال کشتن یک مسلمى است یا چند تا مسلمان.

در هر صورت بحمد الله ایران با همه حرف‌هائى که همه بوق‌هاى خارجى دارند مى‌زنند و ایران را کانه دیگر هیچ در ایران کسى نمى‌تواند در خانه خودش هم حتى زندگى کند و آنطورى که نمایش مى‌دهند الان رفته از بین، دیگر خبرى نیست در ایران جز اینکه چند نفر را هى مى‌کشند، هى هر روز مى‌کشند دیگر خبرى در کار نیست رغم انف همه اینها، ایران باثبات‌ترین ممالک است الان و این انفجارات و اینطور چیزها دلیل بر ثباتش هست، اگر متزلزل بود، این کارها نمى‌شد، همان مى‌گذاشتند به تزلزل خودش از بین برود. آنها طرحشان این بود که بگذارید خودشان، خودشان را از بین ببرند، دیدند نمى‌شود، حالا ایستاده‌اند که انفجار پیدا کند.

هیچ مملکتى با انفجار از بین نمى‌رود و هیچ مملکتى با ترور از بین نمى‌رود، تمام ترورها را روى هم وقتى که بگذارند تا آخر هم وقتى بشود، به‌اندازه ١٧ شهریور ما شهید نمى‌دهیم و مردم ١٧ شهریور را شهید دادند و آنطور شهید دادند و آنطور فداکارى کردند و ابدا تزلزلى در ایران حاصل نشد و پیش رفتند و آنوقت در آن حالى که آنها داشتند سرکوب مى‌شدند، به پیش رفتند و شاه را از بین بردند و همه آنها ئى که در اینجا منفعت داشتند منافعشان را قطع کردند.

حالا که بحمد الله دیگر ما مقابلى نداریم، چهار تا دزد که مقابل نمى‌شود، این دزدها همیشه بودند. همیشه ایران اینطور مسائل را داشته منتها ما از هر کسى از بعضى جاهایش اطلاع داریم، مثلا ما دیدیم که در همان طرف‌هاى ما دزدها مى‌ریزند یک ده را غارت مى‌کنند، در زمان همان سلطنت سابق، رژیم قبل از این رژیم، مى‌ریختند یک عده را غارت مى‌کردند، مى‌ریختند مردم را مى‌کشتند. در همه جاى ایران این شلوغى‌ها بود، منتها آنوقت وسائل نبود که همه جمع بشود توى روزنامه نوشته بشود، یا اخیرا نمى‌گذاشتند در روزنامه‌ها چیزى بنویسند یا آنوقت روزنامه‌اى نبود تا بنویسد، مى‌آمدند غارت کردند، مردم را مى‌کشتند، چه مى‌کردند دزدهاى سرگردنه، آنوقت از یک گردنه‌اى اگر مردم مى‌خواستند رد بشوند، نمى‌توانستند رد بشوند معذلک ایران سرجاى خودش بود. الان ما نه دزد سر گردنه اینقدرها داریم و نه اینقدرها کشتارى در کار هست، اینقدرها غارتگرى در کار هست، اینها نیست. در هر صورت ما نمى‌ترسیم از اینکه به ما بگویند چه شد و ما بحمد الله در داخل‌مان وقتى که ملاحظه مى‌کنیم، خوب بیایند اشخاصى هم که در خارج هستند و خیال مى‌کنند یک همچو مسائلى است‌