ما را هیچ در آن تغییر نداده، این، این است که یک نخست وزیرى ترور مى‌شود، همان روزش نخست وزیر دیگر تعیین مى‌شود، یک رئیس جمهور ترور مى‌شود، در موعد قانونى‌اش یا زودتر شاید، یک رئیس جمهور تعیین مى‌شود.

به مجرد اینکه یک ملتى که ١٥ خرداد را با پانزده هزار نفر شهید به طورى که گفته شده است، پشت سر گذاشته است و ١٧ شهریور را با آنهمه کشتارى که در میدان شهدا شد پشت سر گذاشته است و ابدا کنار ننشسته، البته بین ١٥ خرداد تا زمانى که باز چیز شد، این طولانى شد، یک مقدارى طولانى شد، لکن از آنوقتى که نهضت دوباره شروع کرد، خوب ١٧ شهریور یک قضیه‌اى بود براى ما و فرداست ظاهرا ١٧ شهریور، آن یک قضیه‌اى بود براى ایران و کسانى که مطلع از اسلام نیستند و روحیه مردم مسلم را نمى‌دانند، خیال مى‌کردند شاید آنوقت دیگر خوب، تمام شد، سرکوب شدند و رفتند سراغ کارشان، چندین هزار نفر را در میدان شهدا به مسلسل بستند و مساله دیگر تمام شد و ما دیدیم که دنبال او زیادتر شد همه چیزها، یعنى قدرت ملت که همان قدرت اسلام است و قدرت الهى است هیچ ابدا تزلزلى در آنها پیدا نشد و دنبال کردند مطلب را. در هر مطلبى که پیش مى‌آید ما مى‌بینیم که این ملت ما مستعدتر مى‌شوند و بهتر پیش روند. بنابراین اگر تزلزل از ناحیه این است که افراد زیاد کشته شدند، در ١٧ شهریور و ١٥ خرداد هم چندین هزار کشته شده است واگر این است که شخصیت‌ها از بین رفتند، البته ما متاسفیم و مى‌دانیم که شخصیت‌هاى بزرگى از دست رفته‌اند و یادشان گرامى، لکن شخصیت‌ها اسباب این نمى‌شود که یک مملکتى که سى و چند میلیون جمعیت دارد و همه مصمم و همه حاضر، یک افرادى که وقتى که همین شخصیت‌ها به شهادت مى‌رسند، خانواده‌هایشان و برادرهایشان و بچه‌هاى کوچکشان مى‌آیند و صحبت مى‌کنند و دلدارى به مردم مى‌دهند، بچه کوچک مى‌آید مى‌گوید که مردم باید به انسجام خودشان ادامه بدهند، یک همچو کشورى که اینطورى شده و این از برکت اسلام است که مردم اینطورى در صحنه حاضرند، وقتى اینطور شد دیگر معنا ندارد که کسى بگوید که به یک مویى بسته است و تزلزل حاصل شده است. خوب، یک نفر البته بسیار عزیز از دست ما رفته است، یک نفر دیگرى به جاى او مى‌آید یا آمده است، اینها یک مطلبى است که آنها هى به آن مى‌خواهند باد کنند و باد به آن بزنند و بزرگش کنند و اینها. هر قصه‌اى که در ایران واقع مى‌شود، مشابهش در جاهاى دیگر هم واقع شده است، حالا که در ایران واقع شد پس ایران چه خواهد شد، پس چه خواهد شد. نه اینکه اینها نمى‌فهمند، اینها مى‌فهمند که مساله‌اى نشده است، لکن مى‌خواهند خوب صحبت کنند، باید یک صحبتى کرد و این مسئله اسباب هیچ چیز نشده. مى‌گویند فلانى دلدارى به مردم مى‌دهد. مردم به ما دلدارى دارند مى‌دهند، نه من دلدارى به مردم میدهم، این مردمند که دلدارى به همه ما مى‌دهند، این جمعیت‌ها و این زن و این مرد و این بچه و این بزرگ که همیشه حاضرند، دلدارى به ما مى‌دهند نه اینکه ما دلدارى به آنها مى‌دهیم. این مسائل اصلا مسائلى نیست که متزلزل کند یک ملت را و یک دولت را. دولت ما الان همان دولت است و ملت ما همان ملت است و مجلس ما همان مجلس است و اگر خداى نخواسته باز هم خیانت کنند واین دولت را، ما ها را از بین ببرند باز هم همین مردمند