على ابن ابیطالب سلام الله علیه و حسن ابن على سلام الله علیه و حسین ابن على و اصحاب او سلام الله علیهم و سایر ائمه ما علیهم السلام، آنها همه عمر خودشان را صرف کردند تا اسلام را حفظ کنند و ماهم تمام عمرمان را باید صرف کنیم تا اسلام را که به دست ما سپرده است حفظ کنیم.

من در عین حال که شهادت این دو بزرگوار براى من بسیار مشکل است در عین حال مى‌دانم که آنها به رفیق اعلى متصل شده‌اند و براى آنها آرامش هست و اینطور گرفتارى‌هایى که الان براى ما هست دیگر براى آنها نیست و آنها رسیدند به مطلوب خودشان و از این جهت به آنها و به خانواده‌هاى آنها و ملت اسلامى تبریک عرض مى‌کنم که چنین شهدایى تقدیم مى‌کنند. در عین حالى که مصائب اینها مشکل است براى ما، لکن کشور ما و ملت ما با تمام قدرت ایستاده‌اند تا همچو شهدایى تقدیم کنند و هیچ راه عقب نشینى ندارند و فکر نمى‌کنند به سستى. آن کوردلانى که گمان کرده‌اند که جمهورى اسلامى با نبود چند نفر از بین خواهد رفت و سقوط خواهد کرد، آنها افکارشان، افکار اسلامى نیست و از اسلام خبرى ندارند و از ایمان اطلاعى ندارند و افکارشان، افکار مادى و براى دنیا کار مى‌کنند و به هواى دنیا هستند.

باید دید که اینهایى که اینطور کارها را انجام مى‌دهند انگیزه آنها چیست. انگیزه آنها این است که براى این ملت بعد یک دسته دیگرى از صنف خودشان بیایند و حکومت کنند ؟اینها مگر نشناخته‌اند این ملت را که کسى که انحراف دارد از اسلام و کسى که سرکرده تروریست‌ها هستند، کسانى که سر کرده اینها هستند و اینها را وادار به خرابکارى مى‌کنند در بین ملت جاى ندارند.

ما حکومتمان و افرادى که در راس حکومت بودند چون از همین مردم هستند و از اشخاصى نیستند که از آن بالاها، یعنى آن پائین‌ها آمده باشند و حکومت کرده باشند بر ملت، از این جهت ملت ما آرام است، دلش مطمئن است به اینکه وقتى که این شهدا نباشند، به جاى آنها داوطلبانى براى شهادت حاضر به صحنه هستند. ما در عین حال که براى این شهدا متاثر هستیم و اینها اشخاص ارزنده‌اى براى ملت و ما و براى جمهورى ما بودند لکن ما باز در صف‌هاى دنبال آنها افراد داریم و اشخاص متعهد داریم و اشخاص مومن متعهد به اسلام داریم و دنبال او ملت داریم و ملتى که هیچ گونه عقب نشینى در این مسائل نخواهد کرد و با این ترتیب جمهورى اسلامى آسیبى نخواهد دید.

جمهورى اسلامى ما وضعى دارد که ملت، خود را از دولت مى‌دانند

در زمان‌هاى سابق، زمان رژیم‌هایى که در سابق بودند، رژیم‌هاى سلطنتى وضع اینطور بود که اگر یک سلطانى کشته مى‌شد یا مى‌مرد کشور به هم مى‌خورد. نکته او این بود که آن سلطان و عمال آن سلطان به قدرى ظلم کرده بودند بر مردم و بر توده‌هاى میلیونى مردم که به مجرد اینکه او از بین مى‌رفت خود مردم قیام مى‌کردند بر ضد حکومت، لکن جمهورى اسلامى ما وضعى دارد که خود ملت یک فردى را مى‌آورند و خود ملت یک فردى را کنار میگذارند و خود ملت وقتى که یک فردى شهید شد به جاى او باز یکى را انتخاب مى‌کنند و خود را از دولت مى‌دانند و دولت را از خود مى‌دانند و خود را از