ختم نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٢

نگه داشت . و نه ممکن است با مقتضیات زمان هماهنگی نکرد . پابند بودن‌ به مقررات ثابت و یکنواخت مانع انعطاف و انطباق با مقتضیات زمان و هماهنگی با قافله تمدن است . بدون شک مهمترین مساله‌ای که ادیان و بالاخص اسلام در این عصر با آن‌ مواجه است همین مساله . است نسل جدید جز درباره تحول و دگرگونی و نو طلبی و درک مقتضیات زمان نمی‌اندیشد . در مواجهه با این نسل ، اولین‌ سخنی که به گوش می‌رسد همین است . از نظر افراطیهای این نسل ، مذهب و نوخواهی دو پدیده متضادند : خاصیت نوخواهی ، تحرک و پشت کردن به گذشته‌ است و خاصیت مذهب جمود و سکون و توجه به گذشته و پاسداری وضع موجود . اسلام بیش از هر مذهب دیگر باید با این گروه پنجه نرم کند ، زیرا اسلام‌ از طرفی دعوی جاودانگی دارد - که بر گوش این گروه سخت سنگین است - و از طرف دیگر در همه شؤون زندگی مداخله کرده است از رابطه فرد با خدا گرفته تا روابط اجتماعی افراد ، روابط خانوادگی ، روابط فرد و اجتماع ، روابط انسان و جهان . اگر اسلام مانند برخی ادیان دیگر به یک سلسله‌ تشریفات عبادی و دستورالعملهای خشک اخلاقی قناعت کرده بود چندان مشکلی‌ نبود ، اما با این همه مقررات و قوانین مدنی ، جزائی ، قضائی ، سیاسی ، اجتماعی و خانوادگی چه می‌توان کرد ؟ چنانکه می‌بینیم در این اشکال ، از " جبر تاریخ " ، " تغییر نیازمندیها " ، " لزوم رعایت مقتضیات زمان " سخن به میان آمده است‌ ، از این رو لازم است ما درباره این سه موضوع که عنصر اصلی این ایراد را تشکیل می‌دهند اندکی بحث کنیم ، سپس راه حل مشکل را از نظر اسلام بیان‌ نماییم .