ختم نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٨
تقسیم میکنند . عهد تاریخی از زمانی است که بشر توانسته یادگارهایی به
صورت کتیبه یا کتاب از خود باقی بگذارد و همانها امروز ملاک قضاوت
درباره زندگی آن روز است ، اما از عهد ماقبل تاریخ هیچ گونه اثری که
ملاک قضاوت قرار بگیرد باقی نمانده است .
ولی میدانیم که آثار عهد تاریخی نیز غالبا پراکنده است . دورهای که از
آن به بعد بشر تاریخ و آثار خود را به طور منظم و نسل به نسل حفظ کرده و
تحویل نسل بعد داده مقارن با ظهور اسلام است . خود اسلام نیز عاملی برای
این رشد عقلی محسوب میشود . در دوره اسلامی ، مسلمین هم آثار خود را حفظ
و نگهداری کردند و مانع اندراس و نابودی شدند و هم کم و بیش آثار ملل
پیشین را نگهداری و به نسلهای بعد منتقل کردند . یعنی تقریبا مقارن با
عهد ختم نبوت است که بشر لیاقت خود را برای حفظ مواریث علمی و دینی
نشان داده است و در واقع دوره تاریخی واقعی مقارن با ظهور اسلام است .
در ادوار گذشته ، از یک طرف آثار نفیس علمی و فلسفی و دینی به وجود
میآمد و از طرف دیگر در کام آتش یا آب میرفت . تاریخ از این
سرگذشتهای دردناک فراوان به یاد دارد . حوزه علمی و عظیم اسکندریه پس
از نفوذ مسیحیت در حوزه امپراطوری روم شرقی منحل شد و کتابخانه تاریخی
آن به وسیله متعصبان مسیحی در کام آتش میرفت [١] .
[١] مدتها شایع شده بود که این کتابخانه را مسلمین هنگام فتح مصر آتش زدند . این شایعه آنقدر قوت گرفت که متاخران مسلمانان آن را در کتابهای خود بازگو کردند . گذشته از اینکه در هیچیک از مدارک معتبر این قضیه نقل نشده است ، اخیرا >