ختم نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣

« و انزلنا الیک الکتاب بالحق مصدقا لما بین یدیه من الکتاب ومهیمنا علیه »[١] .
ما این کتاب را بحق فرود آوردیم در حالی که تایید و تصدیق می‌کند کتب‌ آسمانی پیشین را و حافظ و نگهبان آنهاست .
از نصوص اسلامی بر می‌آید که همه پیامبران به حکم اینکه مقدمه ظهور نبوت کلی و ختمی و قانون اساسی یگانه الهی بوده‌اند ، موظف بوده‌اند که‌ نوید اکمال و اتمام دین را در دوره ختمیه به امتهای خود بدهند . خداوند از همه پیامبران چنین پیمانی گرفته است . در نهج البلاغه ، خطبه اول بیان‌ جالبی در این زمینه است : « ولم یخل سبحانه خلقه من نبی مرسل او کتاب منزل او حجه لازمه او محجه‌ قائمه ، رسل لا تقصربهم قله عددهم و لا کثره المکذبین لهم ، من سابق سمی له‌ من بعده او غابر عرفه من قبله ، علی ذلک نسلت القرون و مضت الدهور و سلفت الاباء و خلفت الابناء ، الی ان بعث الله محمدا رسول الله صلی الله‌ علیه و آله لانجاز عدته و تمام نبوته ، ماخوذا علی النبیین میثاقه مشهوره‌ سماته ، کریما میلاده » .
خداوند هرگز خلق را از وجود یک پیامبر یا کتاب آسمانی یا حجت کافی‌ یا طریقه روشن خالی نگذاشته است ، فرستادگانی که اندکی عدد آنها و بسیاری عدد مخالفانشان