تثبیت نماید . اگر قانون بگوید الزاما همیشه باید در نوشتن از دست و در سوار شدن از اسب و الاغ و در روشنایی از چراغ نفتی و در پوشیدن از منسوجات دستی و . . . استفاده کرد ، چنین قانونی به مبارزه با توسعه علم و تمدن و احتیاجات ناشی از آن برخاسته است و بدیهی است که جبر تاریخ آن را عوض‌ می‌کند . قانون هر اندازه جزئی و مادی باشد ، یعنی خود را به مواد مخصوص و رنگ‌ و شکلهای مخصوص بسته باشد ، شانس بقا و دوام کمتری دارد ، و هر اندازه‌ کلی و معنوی باشد و توجه خود را نه به شکلهای ظاهری اشیاء بلکه به روابط میان اشیاء یا میان اشخاص معطوف کرده باشد شانس بقا و دوام بیشتری‌ دارد .