ختم نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠

محمد پدر هیچیک از مردان شما نیست ، همانا او فرستاده خدا و پایان‌ دهنده پیامبران است [١] .
این آیه رسما حضرت محمد ( صلی الله علیه و آله ) را با عنوان " خاتم‌ النبیین " یاد کرده است .
کلمه " خاتم " به حسب ساختمان لغوی خود در زبان عربی ، به معنی چیزی‌ است که به وسیله آن به چیزی پایان دهند . مهری که پس از بسته شدن نامه‌ بر روی آن می‌زدند به همین جهت " خاتم " نامیده می‌شد ، و چون معمولا بر روی نگین انگشتری ، نام یا شعار مخصوص خود را نقش می‌کردند و همان را بر روی نامه‌ها می‌زدند ، انگشتری را " خاتم " می‌نامیدند .
در قرآن هر جا و به هر صورت ماده " ختم " استعمال شده است مفهوم‌ پایان دادن یا بستن را می‌دهد . مثلا در سوره یس آیه ٦٥ چنین می‌خوانیم : « الیوم نختم علی افواههم و تکلمنا ایدیهم و تشهد ارجلهم بما کانوا یکسبون ».

---

[١] یکی از عادات عرب و بعضی از ملل دیگر " پسر خواندگی " بود و اسلام آن را منسوخ کرد . " پسر خوانده " در ارث و روابط خانوادگی‌ همانند پسر واقعی به شمار می‌رفت . رسول اکرم آزاد شده‌ای داشت به نام زیدبن حارثه که پسر خوانده آن حضرت‌ نیز به شمار می‌رفت . مردم طبق معمول انتظار داشتند که رسول اکرم با پسر خوانده خویش مانند پسر واقعی رفتار کند ، همچنانکه خود آنها می‌کردند . مفاد این آیه این است : محمد را پدر هیچ یک از مردان خود ( زید بن‌ حارثه یا شخص دیگر ) نخوانید ، او را فقط به عنوان فرستاده خدا و پایان‌ دهنده پیامبران بشناسید و بخوانید .