٢ - الفصل في الملل والأهواء والنحل (تاليف ابن حزم) عبارتهائى كه در زير مىخوانيد برخى از ناسزاها و نسبتهاى نارواى ابن حزم به شيعه است:
١ - شيعيان، مسلمان نيستند ". (٢٠) ٢ - " شيعيان معتقدند آيات بسيارى از قرآن كاسته شده و آيات بسيارى به قرآن اضافه گرديده است ". (٢١) ٣ - " اماميه ازدواج دائم به ٩ زن را جائز مىدانند ". (٢٢) ٤ - " جمهور متكلمين شيعه مانند هشام بن حكم قائلند به اينكه علم خدا حادث است و اين كفر است. هشام مىگويد خدا هفت وجب است به وجبهاى خود خدا. داود جوازى كه از بزرگان متكلمين شيعه مىباشد مىگويد خدا مانند انسان گوشت و خون دارد " (٢٣) ....
در هيچ يك از كتب مخطوط ومطبوع شيعه - چه كتابهائى كه قبل از زمان ابن حزم نوشته شده و چه بعد او - كلمه‌اى از اين ياوه‌ها ديده نمىشود. نويسنده اراجيف فوق كسى است كه در كتاب المحلى به امام حسن (ع) حمله مىكند و مىگويد:
حسن بن على (ع) حق كشتن ابن ملجم را - تحت عنوان قصاص خون على (ع) - نداشته، به دليل اينكه ابن ملجم اجتهاد كرده بود كه بايد على (ع) را كشت. ابن حزم مىگويد: اگر ابن ملجم در اجتهاد خود اشتباه كرده باشد نزد خدا يك اجر دارد و اگر اشتباه نكرده باشد دو اجر. (٢٤) با يك بررسى دقيق مىبينيم اكثر تهمتهائى كه به شيعه زده شده ناشى از دشمنى با على عليه السلام بوده و شيعيان - همانند پيشوايان مظلوم خود - پيوسته قربانيان اين كينه توزى گرديده‌اند.
* (هامش) * (٢٠) الفصل ج ٤ / ١٨١.
(٢١) الفصل ج ٤ / ١٨٢.
(٢٢) همان مأخذ.
(٢٣) همان مأخذ.
(٢٤) رجوع بفرماييد به المحلى ج ١٠ / ٤٨٤، الفصل ج ٤ / ١٦١. (*)

(٦٢)