پاسخ ابن حجر اين است كه تمامى اهل لغت كله اب (= چراگاه) را در فرهنگهاى لغت آورده‌اند و هيچ اشاره اى به اين ادعاى ابن حجر ننموده‌اند.
همچنين هنگامى كه از ابوبكر معنى كلمه كلاله (= برادر و خواهر تنى يا برادر و خواهر پدرى) را پرسيدند، گفت: "... من به رأى خودم سخن مىگويم، اگر درست بود كه از خداست، و اگر اشتباه بود از من و از شيطان است و خدواند و رسول او از شيطان بيزارند، به گمانم به " بستگان هر شخص به جز پدر و مادر او " كلاله مىگويند ". (٦١) مفسرين و محدثين نوشته‌اند كه عمر وقتى به حكومت رسيد درباره كلمه كلاله گفت: " من شرم دارم چيزى را كه ابو بكر گفته رد كنم ". (٦٢) از مطالبى كه فوقا به آنها اشاره شد به خوبى مىتوان دريافت كه ابو بكر به چه ميزان در تفسير قرآن احتياط بخرج مىداده است!
* * * چهارمين مشخصه بارز ابو بكر ترسو بودن اوست. ابو بكر با آنكه در بسيارى از غزوات شركت داشته، ولى تاريخ هيچ داستانى از شهامت و دلاورى وى سراغ ندارد، در اين جنگها حتى يك بار هم نشده كه وى شخصا كوچكترين جراحتى به دشمنان وارد سازد. ميادين نبرد نه تنها شجاعتى از وى به خاصر ندارد بلكه فرار او را در جنگ از ياد نبرده است. بلى، در جنگ خيبر او بود كه - از ميدان كارزار - گريخت. (٦٣) آنچه را كه فوقا به اختصار مطرح نموديم چهار مورد از ملكات نفسانى ابو بكر بود.
در جلد هفتم الغدير (صفحه ٩٥ - ٢٣٦) بطور مفصل در اين باره تحقيق شده است. (٦٤) * (هامش) * (٦١) سنن دارمى ج ٢ / ٣٦٥، ٣٦٦ تفسير طبرى ج ٦ / ٢٥، سنن بيهقى ج ٦ / ٢٢٣، تفسير ابن كثير ج ١ / ٤٦٠، اعلام الموقعين ج ١ / ٨٢.
(٦٢) رجوع بفرماييد به مآخذ شماره پيشين.
(٦٣) مجمع الزوائد ج ٩ / ١٢٤، شرح المواقف ج ٣ / ٢٧٦.
(٦٤) الغدير ج ٧ / ٩٥ - ٢٣٦. (*)

(١٢٠)