سيرى در الغدير (فارسي) - محمد أميني نجفى - الصفحة ١٥٥

جلالت و شايستگى امام حسن (ع) شده‌اند. لذا معاويه بر آن شد كه هر طور شده امام را به قتل برساند. معاويه چندين بار به امام حسن (ع) زهر خورانيد ولى در اين كار موفق نبود. (٢١) عاقبت به وسيله جعده، حضرت را به شهادت رسانيد. (٢٢) معاويه به جعده (همسر امام حسن) قول داد كه اگر شوهر خود را با زهر بكشد ١٠٠ هزار درهم به او داده و وى را به ازدواج پسرش يزيد در آورد. (٢٣) زهرى كه آخرين بار به امام دادند آن چنان مهلك بود كه اما سلام الله عليه ٤٠ بار لخته‌هاى خون را بالا آورد و در حالى كه آن را در طشت مىريخت (٢٤) فرمود: " بارها به من زهر دادند ولى در هيچ كدام مثل اين بار صدمه نديدم (ديگر) جگرم پاره پاره شده است ". (٢٥) حسين بن على - در حالى كه مىگريست (٢٦) - به برادر مىگفت: " برادر جان، من قتل تو را قبل از دفن تو خواهم كشت و اگر نتوانم به سرزمين او بروم كسانى را براى كشتنش خواهم فرستاد ". امام حسن گفت: " اى برادر من، اين دنيا شبهائى است كه از بين مىرود، قاتل مرا (به حال خود) بگذار تا روزى كه من و او در مقابل خدا قرار گيريم... " (٢٧) پس از شهادت امام حسن (ع)، معاويه ١٠٠ درهم به جعده داد ولى او را به ازدواج يزيد در نياورد. معاويه به جعده گفت: " مىترسم همان بلائى كه بر سر فرزند رسول خدا آوردى بر سر فرزند من نيز بياورى "! (٢٨) هنگامى كه خبر شهادت آن امام مظلوم را به معاويه دادند، وى از خوشحالى سجده شكرى نمود (٢٩) و گفت: " (اكنون) دلم آرام * (هامش) * (٢١) تاريخ ابن عساكر ج ٤ / ٢٢٥، ٢٢٦، البداية والنهاية ج ٨ / ٤٣.
(٢٢) تاريخ ابن عساكر ج ٤ / ٢٢٥، ٢٢٦، الاستيعاب ج ١ / ١٤١.
(٢٣) مقاتل الطالبين ص ٢٩، تذكرة الخواص ص ٢٢١، نزل الابرار ص ٨٣، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج ٤ / ٤، ١١، ١٧، ط قديم [= ج ١٦ / ١١، ٢٩، ٤٩ ط جديد].
(٢٤) حياة الحيوان ج ١ / ٧٣، تاريخ ابن عساكر ج ٤ / ٢٢٦، البداية والنهايه ج ٨ / ٤٣، ربيع الابرار ج ٤ / ٢٠٨.
(٢٥) السيرة الحلبيه ج ٣ / ٣٢٤، ربيع الابرار ج ٤ / ٢٠٨، ٢٠٩. همچنين مراجعه شود به تاريخ ابن عساكر ج ٤ / ٢٢٦.
(٢٦) تاريخ ابن عساكر ج ٤ / ٢٢٦.
(٢٧) البداية والنهاية ج ٨ / ٤٣.
(٢٨) اين عبارت معاويه به نقل از ابو الحسن مدائنى است. شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج ٤ / ٤ ط قديم [= ج ١٦ / ١١ ط جديد]. همچنين مراجعه شود به مقاتل الطالبيين ص ٢٩، تذكرة الخواص ص ١٩٥، نزل الابرار ص ٨٣.
(٢٩) محاضرات راغب اصفهانى ج ٢ / ٢٢٤، العقد الفريد ج ٢ / ٣٠٣، ربيع الابرار ج ٤ / ٢٠٩. (*)