نديده اى.
- پيامبر به على فرمود: اى على برخيز! من از اينكه تو امام و هادى پس از من باشى خرسندم.
حسان در اشاره به غزوه خيبر مىگويد:
... فقال سأعطى الراية اليوم ضاربا * كميا محبا للرسول مواليا يحب الهى و الا له يحبه * به يفتح الله الحصون الأوابيا...
-... پيامبر (در روز خيبر) فرمود: امروز درفش (نبرد) را به شمشير زنى دلاور خواهم سپرد كه دوست رسول خداست.
- او (= على) خداى مرا دوست دارد و خدا نيز دوستدار اوست. به دست اوست كه خداوند دژهاى نفوذ ناپذير را فتح مىكند.
برخوردى ميان على عليه السلام و وليد مشاجره‌اى ميان امير المؤمنين (ع) و وليد بن عقبه (١) در گرفت. وليد گفت: " اى على من از تو سخنورتر هستم... ". على (ع) در پاسخ فرمود: " تو فاسقى بيش نيستى ". سپس اين آيه نازل شد: " افمن كان مؤمنا كمن كان فاسقا " [= آيا كسى كه مؤمن بوده به مانند كسى است كه فاسق بوده است؟ - سوره سجده ١٨ -]. (٢) حسان نيز در اشاره به اين قضيه مىگويد:
انزل الله والكتاب عزيز * في على وفى الوليد قرانا ... ليس من كان مؤمنا عرف الل‍ * ه كمن كان فاسقا خوانا ... سوف يجزى الوليد خزيا ونارا * وعلى لاشك يجزى جنانا - كتاب خدا عزيز (و لازم الاجرا) مىباشد و خداوند درباره على و وليد (آيه‌اى از) قرآن را نازل نموده است.
- خدا مىفرمايد: مؤمنى كه خدا را شناخته است با يك فاسق خائن برابر نيست.
* (هامش) * (١) درباره وليد طى مطالب جلد هشتم نيز سخنى خواهيم داشت.
(٢) تفسير طبرى ج ٢١ / ٦٢، اسباب النزول ص ٢٦٣، ذخائر العقبى ص ٨٨، مناقب خوارزمى ص ١٩٧، كفاية الطالب ص ٥٤، ٥٥ الدر المنثور ج ٥ / ١٧٨، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ج ٢ / ١٠٣ ط قديم [= ج ٦ / ٢٩٢، ٢٩٣ ط جديد].... (*)

(٤٣)