عربى] تحت نظارت خود مرحوم علامه امينى انجام شده، ولى از جلد چهارم [= ترجمه نيمه دوم جلد دوم عربى] به بعد، اين ناشر بوده كه مترجمين هر جلد را انتخاب نموده است. برخى از مترجمين عبارات مشكل متن - خصوصا برخى از اشعار - را ترجمه نكرده‌اند [مانند ترجمه‌هاى جلد ١٦ تا ٢٠]، برخى ديگر از آن جائى كه به اصطلاحات مذهبى آشنا نبوده‌اند ترجمه‌اى ناقض را ارائه داده‌اند [مانند ترجمه‌هاى جلد ٢١ و ٢٢]، برخى هم مانند مترجم جلد ١٣ تا ١٦ كه به قول خود در ترجمه الغدير گاهى به استاد خود مراجعه مىكرده، ميدان را از اين فراختر ديده - ضمن توهين و جسارت به مؤلف كتاب - به اظهار نظرهاى بيجاى خود پرداخته‌اند. ايشان از طرفى عبارتهاى عربى الغدير را نفهميده‌اند و از طرف ديگر به قول خودشان به لغزشهاى علامه امينى اشاره كرده‌اند.
ناگفته نماند كه جواب بسيارى از اشكالات ايشان در مجلدات ديگر الغدير موجود است.
در خاتمه لازم به تذكر است كه ترجمه جديد بسيارى از مجلدات الغدير بطور شايسته انجام گرفته است كه اميدواريم پس از تكميل، به زيور طبع نيز آراسته گردد.

(١٥٨)