براى او قائل مىشدند:
- اگر على مسلمان است، چرا در نماز جمعه‌ها همه موظفند به على فحاشى كرده و او را لعن نمايند؟
- كار امارت مروان (= والى عثمان) با ناسزا گفتن به كدام مسلمان سواى على (ع) استوار گرديد؟ (٢٧) = مگر مىشود خليفه مسلمين (معاويه) بيزارى از يك مسلمان را شرط بيعت خود قرار دهد! (٢٨) - كدام مسلمان بى گناهى مانند على (ع) كشته شده كه علماى اسلامى براى قاتلش اجر اخروى در نظر گرفته باشند. (٢٩) - اگر دشنام دهندگان به صحابه پيامبر دجال و ملعونند. (٣٠) چرا بخارى از دشنام دهندگان به على (ع) (نظير حريز بن عثمان وعمران بن حطان و ٦٠ ناصبى ديگر) روايت نقل مىكند؟
* (هامش) * (٢٧) صواعق المحرقه ص ٣٣.
(٢٨) معاويه در خلافت خود بيزارى از على (ع) را شرط بيعت قرار داده بود. البيان والتبيين ج ٢ / ٨٥.
(٢٩) المحلى ج ١٠ / ٤٨٤، (الغدير ج ١ / ٣٢٣).
(٣٠) تهذيب التهذيب ج ١ / ٥٠٩. (*)

(١٤١)