شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤ - توسّل در گستره آيات و دليل عقل

مستقل در تأثير دانستن است؟ ابداً. آيا آنها قاضى الحاجات و كاشف الكرباتند؟ ابداً. آنها در پيشگاه خدا براى كسى كه به آنها متوسّل شده شفاعت مى‌كنند، درست مثل اين است كه من مى‌خواهم به در خانه شخص بزرگى بروم و او مرا نمى‌شناسد. از شخصى كه مرا مى‌شناسد و با آن شخص بزرگ آشناست، خواهش مى‌كنم كه من همراه تو نزد او مى‌آيم، تو مرا به او معرّفى كن و در نزد او براى من شفاعت نما. اين كار نه عبوديّت است و نه استقلال در تأثير.

در اينجا مناسب است به سراغ كلام جالبى برويم كه «بن علوى» در كتاب معروف خود «مفاهيم يجب أن تصحّح» آورده است، او مى‌گويد: بسيارى از مردم در فهم حقيقت توسّل گرفتار خطا شده‌اند و به همين جهت ما مفهوم صحيح توسّل را به نظر خود بيان مى‌كنيم و قبل از بيان اين مطلب بايد چند نكته را يادآور شويم:

١- توسّل يكى از طرق دعاست و در واقع بابى از ابواب توجّه به خداوند سبحان است، پس مقصد و مقصود اصلى و حقيقى، خداوند سبحان است و شخصى كه به او توسّل مى‌جويى، واسطه و وسيله تقرّب به خداست و اگر كسى غير از اين اعتقاد داشته باشد، مشرك است.

٢- كسى كه به وسيله شخصى به خدا متوسّل مى‌شود، به خاطر محبّتى است كه به او داشته و اعتقادى كه در مورد او دارد و معتقد است كه خداوند سبحان او را دوست دارد و اگر فرضاً خلاف اين‌