شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٥ - ب) رواياتى كه مسح بر روى كفشها را اجازه مىدهد

اوّلا: طبق قاعده شناخته شده در علم اصول، (قاعده جمع ميان مطلق و مقيّد به تقييد مطلقات) بايد رواياتى را كه مطلقاً اجازه مسح بر كفش‌ها را مى‌دهد، حمل بر موارد ضرورت كنيم، مانند سفر يا ميدان نبرد، يا موارد مشابه ديگر و جالب اين كه در سنن بيهقى يك باب مفصّل درباره مقدار زمانى كه جايز است بر كفش‌ها مسح كنند عنوان كرده و با چندين روايت، محدود بودن آن را به سه روز در سفر و يك روز در حضر و مانند آن بيان مى‌كند. [١]

آيا اين همه روايات، دليل روشنى بر اين حقيقت نيست كه تمام آنچه در روايات راجع به مسح بر كفش‌ها ذكر شده، مخصوص حالات ضرورت است و در حال عادى معنا ندارد كه كفش را از پا بيرون نكنيم و مسح بر پا نكشيم.

و اين كه بعضى مى‌گويند اين براى رفع عسر و حرج از امّت است، سخن قابل قبولى نيست، زيرا درآوردن كفش‌هاى معمولى كمترين زحمتى ندارد.

ثانياً: با توجّه به روايات متعدّد از على (عليه السلام) در منابع معروف اهل بيت (عليهم السلام) و اهل سنّت كه على (عليه السلام) مى‌فرمود اين مسح مربوط به قبل از نزول آيه ٦ سوره مائده درباره وضو بوده، نشان مى‌دهد كه اگر اجازه‌اى هم بوده، مربوط به قبل از نزول اين آيه بوده است. بعد از

[١]. السنن الكبرى، جلد ١، صفحه ٢٧٥ و ٢٧٦.