شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٧ - گروه اوّل رواياتى است كه نه تنها بسم الله را جزء سوره حمد مىشمرد بلكه بلند گفتن را مستحب (يا لازم) مىداند

نقل «دارقطنى» مى‌گويد: «إن رسول الله (صلى الله عليه و آله) كان يجهر ببسم الله الرحمن الرحيم؛ رسول خدا (صلى الله عليه و آله) بسم الله الرحمن الرحيم را با صداى بلند مى‌خواند». [١]

٤- أبو هريره راوى معروف برادران اهل سنّت كه بسيارى روايات خود را در كتب صحاح و غير آن به وسيله او نقل كرده‌اند، مى‌گويد: «كان رسول الله (صلى الله عليه و آله) يجهر ببسم الله الرحمن الرحيم فى الصلاة؛ رسول خدا (صلى الله عليه و آله) بسم الله را در نماز با صداى بلند مى‌خواند».

اين حديث در سه كتاب معروف السنن الكبرى‌ [٢] و مستدرك حاكم‌ [٣] و سنن دارقطنى‌ [٤] آمده است.

٥- در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه جبرئيل نيز در مقام تعليم نماز به پيامبر (صلى الله عليه و آله) بسم الله را بلند خواند. نعمان بن بشير- طبق نقل دارقطنى مى‌گويد: رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: «امّنى جبرئيل عند الكعبة فجهر ببسم الله الرحمن الرحيم؛ جبرئيل در نزد كعبه امامت مرا داشت و بسم الله را بلند خواند». [٥]

و روايات بسيار ديگرى.

جالب اين كه بعضى از دانشمندان معروف كه احاديث جهر به‌

[١]. الدرّ المنثور، جلد ١، صفحه ٢٣.

[٢]. السنن الكبرى، جلد ٢، صفحه ٤٧.

[٣]. مستدرك الصحيحين، جلد ١، صفحه ٢٠٨.

[٤]. دارقطنى، جلد ١، صفحه ٣٠٦.

[٥]. سنن دارقطنى، جلد ١، صفحه ٣٠٩.