شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - توسّل در روايات اسلامى

گرداند.

پيغمبر فرمود: اگر بخواهى من دعا مى‌كنم و اگر بخواهى صبر كن. اين صبر براى تو بهتر است. (و شايد مصلحت تو در همين حالت باشد) ولى پيرمرد بر خواسته خود اصرار كرد.

پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) به او دستور داد وضوى كامل و خوب بگيرد و دو ركعت نماز بخواند و بعد از نماز اين دعا را بخواند: «اللّهم إنّى اسأَلُكَ و أتوجّه إليك بنبيك محمّد نبى الرحمة يا محمّد إنّى أتوجّه بك إلى ربّى فى حاجتى لتُقضى، اللهم شَفِّعه فىَّ؛ خداوندا من تو را مى‌خوانم و به سوى تو متوجّه مى‌شوم به وسيله پيغمبرت محمّد نبىّ رحمت، اى محمّد من متوجّه مى‌شوم به سوى پروردگارم در حاجتم كه حاجتم برآورده شود، خداوندا او را شفيع من قرار بده».

مرد دنبال آن برنامه رفت تا وضو بگيرد، و نماز را بخواند و دعايى را كه پيغمبر به او تعليم داده بود، انجام دهد.

عثمان بن عمير راوى اين حديث مى‌گويد: ما در همان مجلس نشسته بوديم و سخن مى‌گفتيم، مدّتى گذشت، ديديم مرد نابينا وارد مجلس شد در حالى كه هيچ آثارى از نابينايى در او نبود و چشمش روشن بود.

جالب اين است كه بسيارى از بزرگان اهل سنّت تصريح كرده‌اند كه اين حديث صحيح است. ترمذى حديث را صحيح مى‌داند. ابن ماجه گفته است صحيح است. رفاعى گفته شكى نيست كه اين‌