شيعه پاسخ مى گويد
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
اين راه به سوى وحدت نمىرود!
١١ ص
(٣)
موضوعات دهگانه مورد بحث
١٥ ص
(٤)
1- قرآن از هرگونه تحريف منزّه است
١٧ ص
(٥)
عدم تحريف قرآن
١٩ ص
(٦)
دو كتاب از دو گروه
٢٠ ص
(٧)
به خاطر خصومت فرقهاى تيشه بر ريشه اسلام نزنيد
٢٣ ص
(٨)
دلايل عقلى و نقلى بر عدم تحريف
٢٥ ص
(٩)
آخرين سخن
٢٨ ص
(١٠)
2- تقيّه در كتاب و سنّت
٣١ ص
(١١)
1- تقيّه چيست؟
٣٣ ص
(١٢)
2- فرق تقيّه با نفاق
٣٤ ص
(١٣)
4- تقيّه در كتاب الله
٣٦ ص
(١٤)
3- تقيّه در ترازوى عقل
٣٥ ص
(١٥)
6- آيا تقيّه فقط در برابر كفّار است؟
٣٩ ص
(١٦)
5- تقيّه در روايات اسلامى
٣٨ ص
(١٧)
8- تقيّه مدارايى
٤٥ ص
(١٨)
7- تقيّه حرام
٤٤ ص
(١٩)
3- عدالت صحابه
٤٧ ص
(٢٠)
2- تندروان تنزيه
٥٠ ص
(٢١)
1- دو عقيده متضاد
٤٩ ص
(٢٢)
3- پرسشهاى بىجواب
٥٢ ص
(٢٣)
4- صحابه كيانند؟
٥٥ ص
(٢٤)
5- انگيزه اصلى عقيده تنزيه
٥٦ ص
(٢٥)
6- آيا همه صحابه بدون استثنا عادل بودند؟
٦٢ ص
(٢٦)
7- اصناف ياران پيامبر
٧٠ ص
(٢٧)
8- شهادت تاريخ
٧٢ ص
(٢٨)
9- اجراى حدّ بر بعضى از صحابه در عصر پيامبر (صلى الله عليه و آله) يا بعد از آن!
٧٦ ص
(٢٩)
11- مظلوميت على (عليه السلام)
٧٩ ص
(٣٠)
10- توجيهات غير وجيه!
٧٧ ص
(٣١)
12- يك داستان شنيدنى
٨١ ص
(٣٢)
4- احترام به قبور بزرگان
٨٥ ص
(٣٣)
دورنماى بحث
٨٧ ص
(٣٤)
سابقه تاريخى
٨٩ ص
(٣٥)
توهّم شرك در زيارت قبور
٩١ ص
(٣٦)
آيا شفاعت خواستن، با مبانى توحيد سازگار است؟
٩٣ ص
(٣٧)
شفاعت اولياء الله مخصوص حال حيات نيست!
٩٥ ص
(٣٨)
زنان و زيارت قبور
٩٧ ص
(٣٩)
شدّ رحال فقط براى سه مسجد!
٩٩ ص
(٤٠)
آيا بناى قبور ممنوع است؟
١٠١ ص
(٤١)
نابود شدن ميراثهاى فرهنگى به دست وهّابيان
١٠٢ ص
(٤٢)
بهانهها
١٠٤ ص
(٤٣)
1- قبور نبايد مسجد باشد!
١٠٤ ص
(٤٤)
2- بهانه ديگر
١٠٦ ص
(٤٥)
آثار مثبت زيارت قبور بزرگان
١٠٨ ص
(٤٦)
3- تبرّك جستن ممنوع است
١٠٩ ص
(٤٧)
وظيفه خطير علماى اسلام
١١٠ ص
(٤٨)
5- نكاح موقّت
١١٣ ص
(٤٩)
ضرورتها و نيازها
١١٦ ص
(٥٠)
ازدواج مسيار!
١١٧ ص
(٥١)
ازدواج موقّت چيست؟
١٢٠ ص
(٥٢)
سوء استفادهها
١٢٣ ص
(٥٣)
ازدواج موقّت در كتاب و سنّت و اجماع امّت
١٢٤ ص
(٥٤)
چه كسى متعه را تحريم كرد؟
١٢٨ ص
(٥٥)
نتايج حديث عمر متعتان كانتا مشروعتين في عهد رسول الله ص
١٢٩ ص
(٥٦)
الف) حليّت متعه در دوران خليفه اوّل
١٣٠ ص
(٥٧)
ب) اجتهاد در مقابل نصّ
١٣٠ ص
(٥٨)
ج) علت مخالفت عمر
١٣١ ص
(٥٩)
د) غوغاى عجيب در مورد «زمان تحريم متعه»
١٣٢ ص
(٦٠)
بهترين راه حل
١٣٧ ص
(٦١)
6- سجده بر زمين
١٤١ ص
(٦٢)
1- اهمّيّت سجده در ميان عبادات
١٤٣ ص
(٦٣)
3- بر چه چيز بايد سجده كرد؟
١٤٦ ص
(٦٤)
2- سجده براى غير خدا جايز نيست
١٤٤ ص
(٦٥)
4- مدارك مسأله
١٤٩ ص
(٦٦)
الف) حديث معروف نبوى در مورد سجده بر زمين
١٤٩ ص
(٦٧)
ب) سيره پيامبر
١٥١ ص
(٦٨)
ج) سيره صحابه و تابعين
١٥٢ ص
(٦٩)
7- جمع ميان دو نماز
١٥٧ ص
(٧٠)
طرح مسأله
١٥٩ ص
(٧١)
آثار اصرار بر پنج وقت در جوامع اسلامى
١٦١ ص
(٧٢)
روايات جمع ميان دو نماز
١٦٢ ص
(٧٣)
در اينجا دو سؤال مطرح است
١٦٧ ص
(٧٤)
1- عصاره احاديث بالا
١٦٧ ص
(٧٥)
2- قرآن و اوقات سهگانه نماز!
١٦٨ ص
(٧٦)
8- مسح پاها در وضو
١٧٥ ص
(٧٧)
قرآن و مسح بر پاها
١٧٧ ص
(٧٨)
توجيهات عجيب
١٨٠ ص
(٧٩)
اجتهاد در مقابل نص و تفسير به رأى
١٨٢ ص
(٨٠)
مسح بر روى كفشها!
١٨٥ ص
(٨١)
روايات اسلامى و مسح بر پاها
١٨٧ ص
(٨٢)
روايات مخالف
١٩٢ ص
(٨٣)
شريعت سهل و آسان
١٩٤ ص
(٨٤)
مسح بر كفشها در ترازوى عقل و شرع!!
١٩٧ ص
(٨٥)
روايات چند گروه است
٢٠٠ ص
(٨٦)
الف) رواياتى كه در منابع اهل بيت (عليهم السلام) نقل شده و آنها عموماً و متّفقاً مسح بر كفش را نفى مىكنند
٢٠٠ ص
(٨٧)
ب) رواياتى كه مسح بر روى كفشها را اجازه مىدهد
٢٠٣ ص
(٨٨)
نتيجه نهايى بحث
٢٠٧ ص
(٨٩)
9- بسم الله جزء سوره حمد است
٢٠٩ ص
(٩٠)
يك نكته شگفتآور
٢١١ ص
(٩١)
احاديث نبوى در جهر به بسم الله
٢١٥ ص
(٩٢)
گروه اوّل رواياتى است كه نه تنها بسم الله را جزء سوره حمد مىشمرد بلكه بلند گفتن را مستحب (يا لازم) مىداند
٢١٦ ص
(٩٣)
گروه دوّم رواياتى كه يا بسم الله را جزء سوره حمد نمىشمرد يا از بلند كردن صدا و جهر به بسم الله منع مىكند
٢١٨ ص
(٩٤)
ما بين الدّفتين از قرآن است
٢٢٣ ص
(٩٥)
خلاصه بحث
٢٢٤ ص
(٩٦)
10- توسّل به اولياء الله
٢٢٧ ص
(٩٧)
توسّل در گستره آيات و دليل عقل
٢٢٩ ص
(٩٨)
توسّل در روايات اسلامى
٢٣٧ ص
(٩٩)
چند تذكّر لازم
٢٤٤ ص
(١٠٠)
1- بهانهجويى وهابيان
٢٤٤ ص
(١٠١)
2- غاليان و افراطيان
٢٤٧ ص
(١٠٢)
3- توسّل به تنهايى كافى نيست
٢٤٩ ص
(١٠٣)
4- توسّل در امور تكوينى
٢٤٩ ص
(١٠٤)
فهرستها
٢٥٣ ص
(١٠٥)
فهرست آيات
٢٥٣ ص
(١٠٦)
فهرست روايات
٢٥٧ ص
(١٠٧)
فهرست قبايل
٢٦٧ ص
(١٠٨)
فهرست اماكن
٢٦٩ ص
(١٠٩)
فهرست منابع
٢٧١ ص
(١١٠)
فهرست اشخاص
٢٦١ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص

شيعه پاسخ مى گويد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - ٦- آيا همه صحابه بدون استثنا عادل بودند؟

طايفه سركش شدند، ولى آيه شريفه سوره حجرات نازل شد و به مسلمانان هشدار داد كه اگر يك فرد فاسق خبرى آورد، تحقيق كنيد، مبادا گروهى را به خاطر آن خبر فاسق گرفتار سازيد و ضربه‌اى بر آنها وارد كنيد و بعد هم پشيمان شويد.

اتّفاقاً بعد از تحقيق معلوم شد طايفه بنى المصطلق طايفه مؤمنى هستند و به استقبال وليد آمده بودند، نه براى قيام بر ضدّ اسلام و وليد، امّا چون وليد با آنها خصومتى داشت، همين را بهانه كرده و برگشت و آن خبر نادرست را خدمت پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) عرض كرد.

وليد از صحابه پيغمبر (صلى الله عليه و آله) بود، يعنى جزء كسانى بود كه پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) را درك كرد و در خدمت پيغمبر بود. قرآن در اينجا او را فاسق مى‌داند، آيا با عدالت همه صحابه سازگار است؟

***
اين چه عدالتى است كه بعضى از صحابه به هنگام تقسيم زكات به پيغمبر اكرم (صلى الله عليه و آله) اعتراض كردند. قرآن مجيد اعتراض آنها را در آيه ٥٨ سوره توبه نقل كرده است: « (وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ إِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ)؛ در ميان آنها كسانى هستند كه در تقسيم غنايم به تو خرده مى‌گيرند، اگر سهمى از آن به آنها داده شود، راضى مى‌شوند و اگر داده نشود، خشم مى‌گيرند». آيا اين گونه افراد عادلند؟

***